Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2012

De droom kwam uit

‘Kies de weg die het minst begaan is en en loop naar je droom. Waar een wil is, is een weg. You’ve got to be hungry!’ Dit zijn de woorden van Les Brown.
We were hungry! Het was een lange voorbereidingsweg. Maar nu is de droom uitgekomen. De Kids- en Chillclub is een feit.
Zoals de burgemeester verwoordde: ‘De reden is verdrietig, maar het is een goed initiatief om de jeugd een plek te geven waar ze erover kunnen praten.’

‘Je kunt niet tegengaan dat de vogels van verdriet komen overvliegen,
maar je kunt wel voorkomen dat ze nesten in je haar maken.’

Chinees gezegde

Read Full Post »

Ladder naar de zon

Een bijzondere dag. Vandaag, zaterdag wordt de jeugd in het zonnetje gezet tijdens de open dag van het inloophuis Sigrid’s Garden. Voor kinderen en jongeren is er nu een plaats waar ze elkaar kunnen ontmoeten. Een veilige plek om lief en leed te delen, om leuke activiteiten te doen, of om ‘alleen maar’ te chillen. Een lange weg van voorbereiding leidt tot het moment dat de burgemeester straks de deur opent. Vandaag staan we aan de top van de berg en genieten we van het uitzicht.
Kom je ook meegenieten?

Gedicht: Lijmen van Joke van Leeuwen.

Ik had drie beestjes,
drie beestjes van steen.
Een vogeltje,
Een veulentje,
Een varkentje.
Ze zijn gevallen.
Ze braken stuk.
Ik heb ze gelijmd.
’t is bijna gelukt.
Ik heb drie beestjes,
drie beestjes van steen.
Een volentje,
Een veukentje,
Een vargeltje.

Het is mooi een ladder te zijn

voor kinderen die op een sombere dag

naar de zon willen klimmen

Het is mooi een deur te zijn

zachtjes knarsend maar toch opengaand

voor al wie binnengaan

gedicht van Koeprijanov

Read Full Post »

Perspectief

Het verschil tussen een molshoop en een berg is het perspectief.

In de loop van de dag wakkerde de storm steeds verder aan. Van een zuchtje wind in de ochtend eindigde hij in een ware orkaan in het begin van de nacht.
In de stilte van de morgen overzie ik de ravage. Ik luister naar de stilte. Buiten wordt het langzaam licht. Ik kijk naar binnen. De storm is gaan liggen. Er is rust.
Een molshoop groeide aan tot een berg. De berg staat nog steeds, maar mijn bril is gekleurd.
De woorden die bij me opkomen zijn: Het is de toon die de muziek maakt. Niet alleen wat je doet, maar hoe je het doet telt.
Behalve de toon geldt het ook voor de kleur. En ja, de toon, de kleur, maar ook een nieuw kapsel maakt muziek!
Een nieuwe dag, volop herfst, zon, regen, storm….

Sommige gebeurtenissen zijn net vervelende pakketjes
die je liever ongeopend laat liggen.
Maar het adres klopt.
Ook dit is jou toegevallen om je verder te helpen.

Read Full Post »

Niet bezit, maar de ander

Deze spreuk van vandaag slaat de spijker op zijn kop. Gisteravond keek ik in mijn brievenbus en vond tot mijn verrassing een pakje. Een DVD-box van een prachtige serie. Zomaar… een lief gebaar van mijn oudste. Het gaat niet om het bezit, maar om de aandacht die zij erin legde. En natuurlijk ga ik genieten van de uren lekkere ontspanning.
Het gaat niet om het bezitten van een baan of juist vrije tijd, van spulletjes, maar om het genieten ervan.

Ik denk aan het verhaaltje dat ik laatst las over eetstokjes en geluk:
In de Chinese traditie bestaat een verhaal over twee groepen mensen die hun eten binnen moesten zien te krijgen met eetstokjes van 1 meter lang. In de ene groep verhongerden de leden, doordat het hen niet lukte te eten met die stokjes.
In de andere groep ging het uitstekend, doordat de leden hadden bedacht elkaar eten te geven.

Read Full Post »

Kleur bekennen

Tijdens de cursus zag ik telkens een glimp van mezelf in de spiegel. Herkenning, verwondering, groei.
We werkten met kleuren, die staan voor eigenschappen. Mijn persoonlijke doel is: kleur bekennen.
Dat betekent dat ik mezelf mag zijn. Mezelf toestaan om mijzelf te zijn. Er te mogen zijn.
Niet mezelf verschuilen achter een ander, mijn zekerheid zoeken bij anderen. De kracht zit in mijzelf.
Aan het eind van de avond zei iemand: ‘Laat jezelf zien!’ en ze wees naar mijn kleding. Ik vond mezelf er leuk uitzien, maar het was een donkerblauw geheel. Het sprong er niet uit.
Toen ik vanochtend mijn kledingkast opende, was de boodschap duidelijk: Beken kleur!!!

Read Full Post »

Wat wil je echt?

De klok tikt door. De ochtend verglijdt. Ik zit stil en kijk door het raam. Donkere en lichte wolken komen voorbij met ineens een zonnestraal. Rust. Zelfs in mijn hoofd! De afgelopen weken ervaarde ik als intensief. Tot het niet meer ging. Ik zie het ook om mij heen. Mensen die steeds maar doorgaan op de ingeslagen weg. Stug doorlopen en alle zijstraten en parkeerplaatsen missen. Tot er een stopbord staat.
Loop eens wat langzamer en kijk om je heen. Je hebt keus, elke dag opnieuw.
Ga even zitten. Is dit wat je wilt? Echt wilt?

Er kwam een blanke voorbij, die vroeg: “wat zit je te doen?”
“Vissen”, bromde de indiaan.
“Alleen maar vissen?”, vroeg de blanke.
“Ja, hoezo?”, zei de indiaan en keek naar de blanke.
“Waarom ga je niet werken en geld verdienen?” vroeg de blanke.
“En dan?”
“Dan kan je rijk worden.”
“En dan?”
Ongeduldig zei de blanke: “dan kan je alles doen wat je wilt!”
De indiaan keek naar zijn hengel. “Dat doe ik al!”

Read Full Post »

Goed weer

De regen en wind striemden tegen mijn raam toen ik vanmorgen vroeg wakker werd. Ik voelde de negativiteit in mijn lichaam. De ondertiteling van mijn gedachten was: Bah, daar moet ik straks doorheen fietsen, wat een ellende….
Ik kijk naar de storm die in mij woedt. En ik kijk door het raam naar de storm buiten. Niets blijft, alles verandert. Seizoenen komen en gaan.
Ik zie de takken naar mij zwaaien, ze roepen me: Kom en voel! Ja, ik kom…

Zonneschijn is heerlijk, regen verfrist, de wind versterkt en sneeuw maakt vrolijk.
Slecht weer bestaat niet; er zijn alleen verschillende soorten goed weer.

De herfst keek naar binnen.
Ontroerd door wat hij zag,
liet hij zijn tranen vrijuit
langs het venster stromen.

– Geert de Kockere –

Read Full Post »

Older Posts »