Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2013

Me!

Deze tekst staat volledig voor dit moment.
Dit is het!
happy.

Read Full Post »

Voorbeeld

up to us We weten niet hoeveel dagen we hebben op aarde. Maar we hebben elke dag de keus iets te zoeken om te klagen of om dankbaar voor te zijn. Beide kreeg ik mee op mijn weg. Het blijft een weerkerende bewuste keus.
Vandaag ben ik dankbaar voor de dagelijkse keus van mijn vader. Hij viert zijn 96ste verjaardag. Het woord klagen komt niet in zijn woordenboek voor.
Ook ik heb keus…

Read Full Post »

Olifantenkring

Toon 09 De olifantencirkel symboliseert zoveel…. Mijn vrijwilligersmaatje vliegt uit. De olifanten lopen SAMEN dezelfde richting uit. Er is openheid, vertrouwen, geen oordeel, jezelf mogen zijn met je ups en downs en bovenal groei!!!! Wat een voorrecht om mensen tegen te komen op een bepaald traject in je leven die je nodig hebt.
olifantenkring

Read Full Post »

Levenslied

music-of-life Deze foto spreekt me aan. Het leven is een prachtig muziekstuk, een lied. En we hebben er zelf invloed op. Lopen we in de pas en binnen de lijntjes spelen we een notenbalk, saai…
Wijken we van de weg af en doen iets nieuws dan klinkt de muziek heel anders. Gisteren at ik voor het eerst verse asperges bij een vriendin. We maakten er een heel gebeuren van. Onderweg stapte ik een winkel binnen om wat voor haar mee te nemen. Raakte in gesprek met iemand die ik lang niet gezien had. Op mijn vraag: ‘hoe gaat het?’, keek ze me lachend aan en zei: ‘ja, wel goed hoor…’ In de muziek hoorde ik dat er iets was en ze vertelde van de moeilijke tijd tijdens de scheiding. Was ik door de asperges niet uit mijn comfortzone gegaan, had ik deze waardevolle ontmoeting niet gehad. Tijdens het eten, geen stiltemeditatie, maar wel lekker, klonken de zwarte en witte tonen van de piano. Zo’n mooi lied. Dwars door de zwarte tonen van het verdriet ontstond rust en geluk. Maar ook andersom. Bewust alle toetsen aanraken en er ontstaat een mooi levenslied.

Read Full Post »

Cijfer

IK De eenzame fietser. Ik fiets langs het donkere kanaal. Geen mens te zien. Grijze wolken verbergen de zon. En ineens veer ik op. Zie mezelf gaan in m’n knalblauwe jas. Dit ben ik! Wat voor rapportcijfer geef ik mezelf? Een 11!!! Ach, misschien op sommige vakken slechts een 5 of een 6, maar het gaat om het geheel. Het gaat me niet meer om wat anderen me voor cijfer geven. Ik kijk in de spiegel van het water en zie IK!

Read Full Post »

Vlieg

PrometheusPrometheus keerde zich tegen Zeus en voor de mensen. Voor straf werd hij aan een rots geketend aan de Zwarte Zee.

Ik heb dorst en wil blijven drinken, maar hoor steeds die stem die zegt dat het glas half leeg is…
Ik loop hard langs mooie paden. maar wordt telkens een andere kant op gestuurd…
Ik vlieg vrij door de lucht, maar wordt geketend…
Ik drink, ik loop en vlieg door de lucht.
Benieuwd hoe dit hoofdstuk eindigt…
De dag begint met de dagelijkse gedachte: Succes in het leven, is houden van jezelf,
houden van wat je doet én hoe je het doet.

Maya Angelou

Read Full Post »

Samen beleven

kenny's window Vannacht schrok ik op van een fel licht in de slaapkamer. En een oorverdovend lawaai dat de flat deed schudden op zijn grondvesten. Werk aan het spoor.
Onder het licht van de volle maan. Afgelopen nacht was het Supermaan. Een volle maan die het dichtst bij de aarde stond. 12% groter en helderder. Prompt duikt de maan op in het journaal en op internet. Een mooi verschijnsel dat we met elkaar delen. Of niet?

‘Ik wil de maan kopen,’ zei de vleermuis, die vlak voor sluitingstijd de winkel van de sprinkhaan in kwam.
‘Ik heb alles te koop, vleermuis,’ zei de sprinkhaan, ‘maar niet de zon, de maan en de sterren.’
En hij wees naar het raam van zijn etalage, waarop dat geschreven stond.
‘Ik wil hem zo graag hebben, sprinkhaan,’ zei de vleermuis. ‘Als je nou eens een uitzondering maakt voor mij?’
Een uitzondering, dacht de sprinkhaan. Die heb ik nog nooit gemaakt.
‘Ik zal er heel voorzichtig mee zijn,’ ging de vleermuis verder en hij keek de sprinkhaan van dichtbij en met grote ogen aan, ‘ik zal hem wassen en poetsen, zodat hij mooier glanst dan ooit. Ik wil hem ook niet voor altijd hebben, hoor. Alleen voor vannacht, in een hoek van mijn kamer. Voor mij alleen…’
Maar de sprinkhaan schudde zijn hoofd.
‘Alsjeblieft, alsjeblieft! Het hoeft niet eens de volle maan te zijn. Zelfs niet de halve maan. Als hij op zijn kleinst is… een sikkeltje… dat is genoeg. Sprinkhaan. Je bent zo aardig en je hebt altijd zo’n mooie jas aan…’
Er stonden tranen in de ogen van de vleermuis en hij keek de sprinkhaan aan zoals nog nooit iemand hem had aangekeken.
Smachtend, dacht de sprinkhaan, dat is nou smachtend. En wat hij doet heet vermurwen. Hij zei niets, ging naar buiten, liep om zijn winkel heen, pakte de grootste uitschuifbare ladder die hij te koop had, zette hem tegen de eik, klom naar boven, tot ver boven de top van de eik, en greep de maan, die juist aan het opkomen was.
Het is niet anders, dacht hij en hij klom naar beneden, met de maan op zijn rug. Hij ging weer naar binnen, pakte de maan in en gaf hem aan de vleermuis.
‘Dankjewel, dankjewel…’ zei de vleermuis. Zijn stem klonk hees. Hij keek niet smachtend meer, maar anders. Maar de sprinkhaan wist niet hoe die manier van kijken heette. De vleermuis ging naar huis, waste en poetste de maan en hing hem in een hoek van zijn kamer, terwijl hij zelf ondersteboven aan zijn plafond hing.
‘Nu ben jij helemaal van mij, maan,’ fluisterde hij, ‘en ik van jou.’ Hij dacht dat hij nog nooit zo gelukkig was geweest als toen. Zo viel hij in slaap, badend in het maanlicht. Maar midden in de nacht stak de wind op en blies het raam van de vleermuis open. De maan schoot naar buiten en ging hoog in de hemel hangen. En toen de zon opkwam ging hij heel rustig onder, zoals hij altijd onderging. Alsof er niets was gebeurd. De sprinkhaan zette die ochtend een dikke streep onder de zon, de maan en de sterren op het raam van zijn etalage, want hij wilde nooit meer iets verkopen wat niet te koop was, hoe iemand hem ook aankeek.’

Toon Tellegensupermaan

Read Full Post »

Older Posts »