Feeds:
Posts
Comments

Archive for November, 2010

Zijn

Het sluipt er weer in. ‘Doen.’ Het steeds maar bezig zijn, in doen en in gedachten. Naar iets toewerken, iets willen bereiken. Het houdt nooit op. Het gaat vaak automatisch.
Gisteren werd ik mij weer bewust van mijn denken en doemdenken. Ik ben meer bezig met het resultaat dan met datgene wat zich op elk moment aandient. Ik wil weer overgaan van ‘doen’ naar ‘zijn.’ Aandacht geven aan wat ik doe, zonder gericht te zijn op het resultaat. Dan ontstaat er ook ruimte. Dan kun je van een afstandje kijken naar je gedachten, je zorgen, angsten en verplichtingen. En pas dan komt het vertrouwen terug dat wat er gebeurt ook de bedoeling is.
Een leuke visualisatie is: Kijk naar de wolken en schrijf daarop de gedachten die in je opkomen. De wolken nemen je gedachten mee en jij kan er rustig naar kijken, zonder dat er iets met je gebeurt.

Advertisements

Read Full Post »

Dayaftergevoel

Na twee verrassende dagen werd het zondag. Een dag van nagenieten. De adrenaline was nog aanwezig en ik had allerlei ideeen voor de komende dag. Mijn huisgenoten waren echter wat minder actief, de een was zelfs ziek. Voor hen was de zondag met recht een rustdag. En ja hoor, ik verviel weer in een oud patroon. In plaats van mijn eigen plan te trekken en de dingen doen die ik graag samen had willen doen, gleed ik terug in passiviteit en voelde me zelfs even slachtoffer. Ik had verwachtingen en voelde me teleurgesteld. Ik had de keus. Mijn plannen alleen uitvoeren of ze bijstellen en genieten van een vrije zondag. Maar nee, ik liet mijn doen en laten, mijn gevoel, afhangen van mijn omgeving. Nam geen eigen verantwoording. Terugkijkend voelde het niet goed, een dayaftergevoel. 
‘Wat doet u?’ werd eens gevraagd aan de dichteres Rahel Verhagen. Haar antwoord: ‘Niets. Ik laat het leven als een regen op me neerkomen.’ 
We sloten de dag wel met passie af. Samen keken we naar de finale van So you think you can dance. Ik heb genoten van de dansen. Wat kan je veel van jezelf kwijt in de dans. Ik denk terug aan al die jaren dat ik zelf heb gedanst. Ik heb lekker geslapen vannacht…

Read Full Post »

Bobby versus Gangsters

Groningen heeft ons gisteravond in alle opzichten verrast. Allereerst bedanken we de fam. B., die ons hun auto uitleende. Nu konden we alle voorstellingen zien en waren niet afhankelijk van het openbaar vervoer. Bij de kaartverkoop, het startpunt, ontmoetten we ‘oude’ vrienden, waarmee we de avond doorbrachten. We werden geleid naar een geheime lokatie, waar T. ons in drie delen het verhaal van Bobby Baxter liet ervaren. Een monoloog in het Engels, drie verhalen die zich aaneenrijgen. Door zijn indringende blik, de stiltes, zijn hele expressie werden we meegezogen in de duistere wereld van de paar inwoners van een schijnbaar vredig Zweeds dorpje. We kropen in de huid van Bobby Baxter. Het was kippevel. Het was niet T. die vlak voor me stond, het was zijn duistere alter ego…. hm.

Er was tijd om de binnenstad te verkennen. Op het grote plein stonden een drietal ijssculpturen. Prachtig. Het was echter veel te koud om er lang bij stil te staan en dus zochten we de warmte op. Groningen by night, druk en heel gezellig. Op naar de volgende lokatie. The Young Gansters. Een verrassende show van begin tot eind. T. speelde de bediende van de jaloerse keizer en was de tolk. De romance tussen een geisha en een samoerai dreef de keizer en de bediende tot wanhoop. Er werd gevochten, het bloed spoot letterlijk rond en een hart werd uit wanhoop uitgerukt! Tot slot zongen ze samen een verzoeningslied:  je kunt beter thee drinken met elkaar dan zinloos vechten!
  
       

             

Read Full Post »

Harry Potter en magie

Breng meer magie in je leven… Nou, dat lukt wel met Harry Potter. Ik heb niet zoveel met fantasiefilms. Maar ik houd van Harry! Alle ingredienten waren aanwezig, spanning, vriendschap, trouw en veel humor. Een paar uur verdwijnen in een andere wereld. Een wereld van magie.
Even daarvoor wandelde ik in de natuur. Het was ijskoud, maar mooi. Ook dat is magie!

Read Full Post »

Bij tarotleggingen hoort bij elke maand een engel die je helpt. De engel van oktober helpt om niet steeds weer in dezelfde fouten te vervallen, maar om ze ‘los te laten’, zoals de bladeren aan de bomen.

Gisteren schreef ik: het verleden is verleden. Later die dag kwam een vriendschap tussen twee vrienden in gevaar. Door een fout van de een en teleurstelling bij de ander. De fout werd opgeteld bij eerdere fouten uit het verleden. Het zijn lastige emoties. Het gevoel dat je de ander onbedoeld gekwetst hebt en aan de andere kant het gekwetst zijn.  Gevoelens kunnen heel zwaar wegen en terecht zijn. Maar als je ze vasthoudt gaan ze steeds zwaarder wegen en een ballast vormen.
Een spreuk van de Dalai Lama:
Bij vergeven gaat het niet over de ander,
maar over jou.
Het is het loslaten van de last
die je met je meedraagt.
Als je dat kunt, maak je jezelf vrij door de last niet langer op je schouders te nemen.

Read Full Post »

Het verleden is verleden

Opnieuw werd ik meegetrokken in een negatieve emotie uit het verleden. De ander wilde me laten weten hoe ze zich voelt. Onbegrip, boosheid, wrok en bitterheid. Het gaat om een gebeurtenis die jaren geleden plaatsvond en er blijft maar uitleg nodig. Ik heb de stroom verwijten laten komen, heb geluisterd en voelde hoe de emoties steeds sterker werden. Dat was het moment dat ik ingreep. Genoeg is genoeg.
Als je telkens teruggrijpt naar het verleden duidt dat op een overmaat, een gehechtheid. Het houdt je zelfbeeld in stand. Als je vol zit met negatieve gedachten en problematiek, is er geen ruimte meer voor iets anders. De enige oplossing is je verzet loslaten van wat er allemaal is gebeurd en aanwezig zijn in het hier en nu. Leef je leven vandaag en ga van hieruit verder. Heb je hier en nu een probleem? Kun je er wat aan doen? Doe het dan nu. Is er niets dat je kunt doen, aanvaard het dan en maak het niet tot een probleem. Een situatie die je ooit hebt meegemaakt is nu geen probleem. Je verstand, je gedachten maken er een probleem van. Dom he, om te kiezen voor problemen. Leef nu!

Read Full Post »

Stemmen

Het is zeven uur in de ochtend. Na het journaalblok komt er een reclame voorbij van Nescafe, een momentje voor jezelf. Een vrouw creeert op straat een plekje voor haarzelf om zich even terug te trekken. Ze plukt een wolkje uit de lucht om zich af te schermen en sluit het lawaai buiten. Het beeld sluit precies aan bij mijn spinsel van vanmorgen. Toen ik gisteravond naar bed ging voelde de stilte aan als een warme deken. Terugkijkend op de dag voelde ik hoe druk het was in mijn hoofd, Ik hoorde stemmen, heel veel stemmen. Het was een dag waarin ik van ‘s ochtends tot ‘s avonds gesprekken voerde met veel verschillende mensen. Er kwam humor voorbij, herinneringen, frustraties en verdriet.Ieder mens heeft zijn eigen bagage en al die koffers werden op deze dag geopend… Gelukkig eindigde de dag met een fantastich bericht. Een lieve vriendin wordt oma! Veel verhalen kan ik loslaten, maar dit blijde gevoel is een blijvertje. De bedrijvigheid in mijn hoofd geeft mij aan dat ik beter voor mezelf moet zorgen. Naar de reclame luisteren en meer rustpauzes voor mezelf inlassen. Af en toe de stilte opzoeken. Bewust tijd nemen om te mediteren, want wat schiet dat er gauw bij in. Al zijn het maar een paar minuten. Even stil.

Read Full Post »

Older Posts »