Feeds:
Posts
Comments

Archive for November, 2013

Ik schrijf

Zoeken naar geluk maakt ongelukkig.
Of je vindt het niet, of het spat na een poosje uit elkaar
Accepteren wat er nu is, elk moment plukken, is het beste recept.
kies voor geluk
Waarom schrijf ik

Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.

Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.

Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.

– Toon Tellegen –

Advertisements

Read Full Post »

Momentje

bevriend Aan het begin van deze mooie dag gun ik mezelf een kwartiertje stilte, inkeer. Zonder doel, alleen maar een lichte nieuwsgierigheid. De klok tikt, de trein raast voorbij, de kraan drupt. Gedachten komen langs, de één na de ander. Veel blijde gedachten en af en toe een weerhaakje. Hoe langer ik zit hoe blijer ik me voel. Tel uw zegeningen één voor één…., ze komen als vanzelf voorbij en ik raak ze aan.
Met een big smile ga ik verder de dag in.

Read Full Post »

The road

Thought-for-the-day-4 What road do I take? I don’t know.
Any road is the right one.
De afgelopen dagen stonden in het teken van familytime. Genieten van en met elkaar. De weg voerde van Amsterdam naar Groningen. Tijd en aandacht geven aan elkaar.

Read Full Post »

Illusie

illusie

Als het oordeel vast staat is er geen opening, geen nieuwsgierigheid.
Geen inleving. De ander wordt niet serieus genomen.
De kalender zegt vandaag: Wat we zien, hangt vooral af van wat we zoeken.

Read Full Post »

Geraakt

Mijn hart werd pijnlijk geraakt en ik heb lang nagedacht over deze blog. Toen ik dit verhaal las werd het duidelijk:
hart

Het hart van de oude man

Op een dag stond een jongeman in het midden van het dorp en beweerde dat hij het mooiste hart had van de hele vallei. Een grote menigte had zich om hem heen verzameld en ze waren het allemaal met hem eens, zijn hart was perfect en mooi. Er zat geen wond of schrammetje op zijn hart en men zei dat het het mooiste hart was dat ze ooit hadden gezien. De jongeman was er erg trots op en in de dagen die volgden, pochte hij nog meer over zijn prachtige hart.

Op een dag liep een oude man vanuit de menigte op hem af en vroeg: “waarom is jouw hart niet zo mooi als het mijne?” Iedereen keek naar het hart van de oude man, het sloeg krachtig, maar zat vol littekens en er waren andere stukken ingezet, deze pasten er niet mooi in en de hoeken waren rafelig. Op sommige plaatsen misten er zelfs stukjes uit zijn hart. De mensen bekeken hem in opperste verbazing en dachten: “Hoe kan hij nou zeggen dat zijn hart het allermooiste is?” De jongeman lachte om de staat waarin het hart van de oude man verkeerde en zei: “Je maakt zeker een grapje? Vergelijk jouw hart eens met het mijne, dat van mij is perfect en de jouwe is een puinhoop vol littekens en scheuren!” “Ja”, antwoordde de oude man, “jouw hart ziet er misschien wel perfect uit, maar ik zou niet met je willen ruilen.”

“Kijk”, sprak hij, “elk litteken vertegenwoordigt een persoon aan wie ik mijn liefde heb gegeven, ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het hen, vaak krijg ik een stukje van hun hart terug om zo de lege plaats op te vullen. Maar de stukken zijn niet precies hetzelfde, ik heb gerafelde hoeken, dat klopt, maar het herinnert me er aan, dat we liefde met elkaar delen. Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en heeft de ander me geen stukje van het zijne teruggegeven, dat zijn de lege gaten. Het geven van liefde is een risico, al zijn die gaten in mijn hart pijnlijk, ze blijven open. Het herinnert me er aan, dat ik ook liefde heb voor deze mensen en ik hoop dat ze op een dag terug zullen keren om het gat alsnog op te vullen. Zo” zei hij, “zie je nu wat echte schoonheid is?”

De jongeman stond roerloos terwijl de tranen over zijn wangen rolden, hij liep op de man af, greep in zijn perfecte hart en scheurde er een stukje uit. Hij bood het met trillende handen de oude man aan, deze nam zijn offer aan en plaatste het in zijn eigen hart. Vervolgens nam hij een ander stukje uit zijn hart en plaatste het in de wond van het hart van de jongeman. Het paste niet perfect, er zaten wat rafels aan en de jongeman keek naar zijn hart, niet meer perfect, maar veel mooier dan voorheen omdat de liefde van de oude man nu ook door zijn hart stroomde.

Read Full Post »

Nu is oké

tijd verspillen De kalendertekst van vandaag luidt:
Wat er is, is prettig om te hebben, maar terwijl wat er niet is ook nuttig blijkt te zijn.
Mijn gedachten gaan naar wat ik had. Een ruim huis met een tuin. Was fijn. Nu woon ik kleiner in een flat. Maar ik geniet er van.
Jaren getennist, maar het talent ontbrak. Nu loop ik hard, waar ik veel plezier aan beleef.
Ik had mijn droombaan, maar het kostte me mijn zielenrust. Wensen, dromen, ze zullen er altijd zijn, maar mijn geluk hangt er niet van af.

Read Full Post »

Nu

Amsterdam 050 Verleden, heden en toekomst liepen in elkaar over. Een dag samen, familytime, waarin we een schoondochter/zus in de armen sloten. Het verleden was tastbaar, ook in de voorstelling van die avond. De toekomst nog onbekend, maar zo welkom. Het NUgevoel overheerste. Een prachtige dag. Het verleden bestaat niet meer. Wat er mogelijk in de toekomst gebeurt of niet, is niet belangrijk. Wat telt is het volledig beleven van het NU.

Read Full Post »

Older Posts »