Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2012

Onderweg

Eindbestemming onbekend. Voor nu reizen we in dezelfde trein. Zij en ik, eventjes in dezelfde coupé. We keken in elkaars spiegel. We hoorden elkaars woorden, als ware het onze eigen. Herkenning, respect. We zoeken een eindbestemming voor onze treinreis, plannen de route, maar genieten van elke kilometer, van elke dag. Ook als we graag sneller willen, of juist een eindje terug. Als je gericht blijft op het uitzicht en als je de medereizigers herkent onderweg dan is de treinreis mooi en boeiend.

We learn to love the journey,
because happiness is found in the journey,
not the destination.

Read Full Post »

Wat is tijd?

Wat is tijd? Voor hem heel veel en heel weinig… Vandaag viert hij zijn 95ste verjaardag. Hij neemt ons graag mee terug naar gisteren, toen hij leerde zwemmen in het kanaal, dat hij met zijn broers zijn vader afluisterde in de bedstee, dat hij de koningin ontmoette in dienst. Ik zie de eerste auto de straat inrijden. Ik zie de kring mensen om de radio, luisterend naar het hoorspel. Ik zie….. ik hoor….. tijd? Een heel leven. Vandaag!

Toen de dirigent Arturo Toscanini 80 werd, vroeg iemand aan zijn zoon Walter, wat zijn vader beschouwde als zijn meest belangrijke moment.
De zoon antwoordde: “Voor hem bestaat er zoiets niet.
Wat er ook dient te gebeuren op een bepaald moment,
is op dat moment het belangrijkste iets in zijn leven.
Of het nu gaat om het leiden van een symfonie
of het pellen van een sinaasappel.”

Read Full Post »

Delegeren

‘Als we nou eens de taken verdelen en opschrijven, dan weet iedereen waar hij aan toe is…’ Zomaar een zin uit de bespreking. Voor mij een les delegeren. Wat houd ik vast en wat laat ik los?
De kinderen hoor ik regelmatig elkaar de bal toespelen. ‘Ik heb boodschappen gedaan, dus jij mag koken vanavond.’ Hier zijn diverse combinaties op.
Natuurlijk geven afspraken duidelijkheid, maar wat is het fijn om te midden van de regels te blijven spelen.

You have your way.
I have my way.
As for the right way,
the correct way,
and the only way,
it does not exist.

– Friedrich Nietzsche –

… want er gebeurt toch wat er gebeurt.
En als je alles van tevoren hebt bedacht, gebeurt het toch anders.
En als het precies zo gebeurt als je had bedacht, is het al saai terwijl het gebeurt,
omdat je het precies zo al van tevoren had bedacht.
En bovendien gebeuren dingen alleen als je ze laat gebeuren.

– De filosofie van de heuvel –

….. en dan stuit ik op de volgende zin:
Jezelf zijn,
dat kun je niet aan anderen overlaten.

Read Full Post »

Wat zit eronder?

De afgelopen dagen staan in het teken van uien afpellen. Er zit altijd meer onder de schil. Het is het waard om te pellen!
“Hij is apart, doet vreemd, trekt zich vaak terug, dus pesten we hem een beetje….’ Maar toen de stelling kwam: Wie zich ooit wel eens kind mocht voelen mag over de streep…., bleef hij staan!!! Onder de buitenste laag lag een wereld van verdriet.
Wat is het boeiend en verrijkend om niet te blijven steken bij de buitenkant, maar om door te dringen. Reken iemand niet af op zijn gedrag, maar kijk eens wat dieper.
Het blijft op mijn pad komen, dus hier valt wat uit te leren.

Het grootste compliment dat iemand mij ooit gaf was toen iemand mij vroeg wat ik dacht, en wachtte op mijn antwoord.
– Thoreau –

Je ziet niet in welke laag iemand zich bevindt, maar je weet dat er andere lagen zijn.

Read Full Post »

Vertrouwen

laat de controle los en heb vertrouwen

Ik staar recht in de spiegel en word teruggezogen. Ik zie en voel de strijd. Van het niet willen tot onvermijdelijkheid. Van verzet tot acceptatie. Van vast willen houden tot loslaten. Ik voel opnieuw de angst, de onzekerheid, de boosheid en het verdriet.
Ik adem een paar keer diep in en uit.
Wat overblijft is een diep gevoel van vertrouwen.
Neem vertrouwen mee op je weg, en je gaat nooit alleen!

Pas als je de moed toont je weg te gaan,
toont de weg zich aan jou.

~~Paulo Coelho~~

Read Full Post »

Vincent van Gogh
Japonaiserie Brug in de regen na Hiroshige

Het uitzicht van de zondag was regen en wuivende boomtakken. Gehuld in een dik vest keek ik het aan. Fijn om naar te luisteren, het getik van de regen tegen het raam. Een dag verstoppertje spelen. ‘s Avonds werd het droog en kroop ik uit mijn schuilplaats. Wat heerlijk buiten. Ik liep een eindje langs het kanaal, naar de overkant en zag een doodlopende weg. Tot mijn grote verrassing, ik was op een afstand van 250 meter van mijn huis, stond ik ineens voor een dierenbegraafplaats. Nooit geweten dat die daar was. Ik ging op onderzoek uit en het zag er prachtig uit. Een konijn schoot van schrik voor mijn voeten weg. Kwam ik zomaar in een andere wereld terecht. Een paar minuten later was ik weer thuis, verrast door de wending die de dag gaf.

Ga en open de deur.
Misschien is buiten
een boom, of een woud,
of een tuin,
of een magische stad.

Ga en open de deur.
Misschien krabt er een hond.
Misschien is er een gezicht,
of een oog,
of het beeld
van een beeld.

Ga en open de deur.
Ook al was er alleen maar
tikkende duisternis,
ook al was er alleen maar
holle wind,
ook al was er
niets buiten,
ga en open de deur.

Tenminste
zal het
tochten.

-Miroslav Holub-

Read Full Post »

Perfect

De afgelopen weken was ik regelmatig ‘thuis’, met R en de kinderen om samen naar de voetbalwedstrijden te kijken. Ook gisteravond. We schoten regelmatig in de lach vanwege de herkenning. Like old times. Mijn automatische piloot deed zijn werk goed. Als vanouds reageerde ik op de gewoontes van de ander, op de kleine irritaties, op het doen en laten….. Gelukkig konden we erom lachen, maar het was wel een moment van inzicht, bewustwording.
Een woord wat de laatste weken veelvuldig op mijn pad komt is mildheid. Wees mild, zacht, lief voor jezelf en ook voor de ander. Laat de ander in zijn/haar waarde, wees zacht.
Elk mens is perfect. Je hoeft niets te veranderen aan de ander. Net als de natuur perfect is, de zon, de bloemen. Ook daar hoeven we niets aan te verbeteren. Waarom zou een mens dan niet goed zijn zoals die is?
Wat een mooie opdracht voor de komende week. Een ieder in zijn waarde laten, je bent goed zoals je bent, niet (ver)oordelen. Me steeds beter bewust worden van mijn gedachten en gevoelens en er steeds beter op een afstand naar kijken. Proberen over te gaan van ontdekte weerstand naar aanvaarding en mezelf en anderen beleven met mildheid. Daardoor wordt je steeds minder meegesleept door alles wat je overkomt.

Leer je gevoel maar gebruiken. Met je verstand alleen kom je er nooit.

Read Full Post »

Older Posts »