Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2016

Wie ben ik?

Voor J.

1a5e30c

Advertisements

Read Full Post »

(Ont)hechten

Wat hebben we intensief besproken wat meegaat en wat niet. Op 99 jarige leeftijd verhuizen…. Waar is hij aan gehecht en wat kan er weg? Vanochtend bekeek hij het resultaat. ‘Wat doet die klok daar? Die is niet van mij…. En die kast? Waar heb je die weggehaald? ‘ Hij herkende niet alles meer.  het blijkt maar weer dat hechten (vasthouden) aan spullen niet hoeft. Je mag erop vertrouwen dat je krijgt wat je nodig hebt. En natuurlijk wel genieten van wat je hebt, nu…

Als je minder gehecht bent, zoek je je geluk minder buiten jezelf!

unnamedpermanent-1

Read Full Post »

Stil

Het was stil, op een tv-loze avond alleen. Ik kon een speld horen vallen. Voelde me ongemakkelijk. Op een ander moment is een moment stilte juist weldadig en geeft energie. Zij zou zo graag stilte vinden in haar hoofd, waar het vaak zo druk is…

Laatst nog zag ik Stilte.                               stil
Ze zat op een krukje
in de gang,
was erg verlegen,
zei geen woord.

Ze was breekbaar
en omringd
door stofjes in het licht
Ze was heel stil.

Ik sprak haar aan
en ze brak …

– Geert de Kockere – Ontmoetingen –

 

I think 99 times and find nothing.                                                                                                           I stop thinking, swim in silence, and the thruth comes to me.

Read Full Post »

Jaloersje

Geen enkele emotie is me vreemd. Ook niet jaloezie. Soms maar een vlaagje, maar toch. Als ik eerlijk ben gaat het er nu om dat de ander deed wat ik graag had willen doen, maar niet deed…. Een wijze les. Niet afwachten en spijt krijgen, maar doen.

jaloers

 

In dat wat je een ander verwijt zitten je eigen verlangens verborgen. 

 – omdenken –

Read Full Post »

What if I fall?

Ze kreeg een kaartje met de tekst: “What if I fall?” Oh, but my darling, what if you fly?   Ik denk aan de afgelopen week, waarin ik een paar keer nee zei. Om een paar hele goede redenen. Maar diepweg de angst om te falen, om het niet te kunnen, dat het niet iets voor mij is…. What if I fall? Maar…… what if I fly?????

icarus ICARUS

Intussen was Daedalus zijn lange ballingschap op Kreta beu, en geraakt door heimwee naar zijn geboorteplaats, was hij ingesloten door de zee. Hij zei: “Het kan dat hij aarde en zee verspert, maar de hemel staat zeker open: we zullen langs daar reizen. Minos kan alles bezitten, maar de hemel heeft hij niet in zijn macht”

Dit zei hij en zette zijn geest op onbekende kunsten en vernieuwde de natuur. Want zo ordende hij veren op een rij, beginnend met de kleinste, de kortere volgend op de lange, zodat je zou denken dat ze op een helling gegroeid zijn. Zo ontstond langzamerhand een boerenfluit uit riethalmen van verschillende grootte; dan maakte hij ze in het midden vast met vlasdraad en onderaan met nogal wat was. De zo samengestelde veren boog hij met een kleine welving om echte vogels na te bootsen. Het kind Icarus stond naast hem, onwetend dat hij met zijn leven speelde. Met stralend gelaat greep hij nu eens naar de donsveertjes, die een speels briesje bewogen had. Dan weer kneedde hij de goudgele was. Met zijn spel verhinderde hij het wonderbaarlijke werk van zijn vader. Nadat de laatste hand aan het werk gelegd was, bracht de maker zijn lichaam tussen de twee gelijken en hing in de door hem bewogen lucht. Hij gaf zijn zoon instructies:

“Ik waarschuw je ervoor, Icarus, dat je in het midden moet vliegen, opdat de golven je veren niet zwaar zouden maken als je te laag vliegt, en opdat de zon ze niet zou verzengen als je te hoog vliegt: vlieg er dus tussenin. En ik beveel je ook niet te kijken naar de ”ossendrijver” of de ”grote beer” of naar het getrokken zwaard van ”Orion”: zoek de weg onder mijn leiding!” Tegelijk geeft hij hem vlieginstructies en maakt hij de vleugels waarmee hij nog niet vertrouwd is, vast aan zijn schouders. Tijdens het werk en de waarschuwingen waren de wangen van de oude man nat geworden, en beefden zijn vaderhanden. Hij gaf zijn zoon kussen die hij niet opnieuw zou kunnen geven. Hij tilt zijn vleugels en vliegt voorop. Hij vreest voor zijn kompaan, zoals wanneer een vogel zijn kroost vanuit het hoge nest de lucht in duwt. Hij spoort hem aan te volgen en leert hem de onheilbrengende technieken. Hij beweegt zijn eigen vleugels en kijkt om naar die van zijn zoontje. Iemand die met trillende hengel vissen vangt, een herder leunend op zijn staf, of een boer die op de ploegstaart leunde, zag hen en was verbaasd. Hij stond perplex in de mening dat diegenen die de hoge hemel verkiezen, wel goden moesten zijn, meende hij. Het aan Juno gewijde Samos lag reeds aan de linkerkant (Delos en Paros waren ze al voorbij) en Lebinthos en het honingrijke Caluymne bevonden zich aan hun rechterkant.

Toen de kleine zich begon te verheugen in de gedurfde vlucht en aangetrokken werd door het verlangen naar de hemel ging hij te hoog vliegen. De nabijheid van de zon deed de geurige was die de pennen samenhield, smelten. De was was al gesmolten, en hij sloeg dus met zijn blote armen, maar zonder vleugels had hij geen greep meer op de lucht. Zijn gelaat verdween in het diepblauwe water, dat zijn naam van hem heeft onttrokken, terwijl hij nog “VADER!” riep. De ongelukkige vader, die nu eigenlijk geen vader meer was, zei: “Icarus, zei hij, Icarus, waar ben je toch? In welke streek moet ik je gaan zoeken?” Toen hij dit bleef herhalen, zag hij de pluimen op het water liggen. Hij vervloekte zijn uitvinding en begroef het lichaam. Door deze begrafenis heeft deze streek haar naam gekregen.

Read Full Post »