Feeds:
Posts
Comments

Archive for December, 2013

Oud en nieuw

Op deze laatste dag van het jaar kijk ik terug. De details vagen weg. Blijft over het grote plaatje.
Ik lees mijn levensverhaal en bedenk dat ik zelf de schrijver ervan ben. Het verhaal is niet uit vannacht. Het wordt vervolgd. Ik mag mijn eigen verhaal verder schrijven. Niemand anders kan dat voor mij doen, net als ik niet iemand anders verhaal verder kan schrijven.
waves
Vanavond wordt in een Drentse dienst dit lied gezongen:

Voetstappen in ‘t zaand

Abba, Va, ik leup mit Joe, deur het rulle zaand.
‘k Waar een kiend en bleef bij Joe, bij mien Va an d’haand.
Stappen bleven in ‘t stoefzaand staon.
Stappen van Joe en van mij.
Stunden wij still’ of bleven wij gaon,
stappen kwamen d’r bij.

Stappen waren d’r twee an twee. Tiekens van een baand.
Abba, Va, van Joe en mij. ‘k Bleef bij Joe an d’haand,
tot ik ien keer terugge keek.
Tot ik mien stappen tellen wol.
Toen d’r speur te weinig bleek,
hadden wij wat te stellen.

Abba, Va, Ie leuten mij daor, toch ok niet allent?
Abba, Va, ik preute vrij, ‘k hoop ok daj d’r dan bent.
Va wees op een speur in ‘t zaand
Ien riegel stappen veur twei.
Daor dreug Hij mij over ‘t laand.
Abba, Va van mij!

Advertisements

Read Full Post »

Geniet je wel vandaag?

Meadow_wildflowers_and_water_droplets500 Na drie intensieve verhuisdagen werd ik vanmorgen wakker met het heerlijke gevoel van een vrije dag in het vooruitzicht. Een kop thee terwijl de zon naar binnen schijnt. Op de fiets langs mijn kanaal. Op mijn gemak boodschappen doen in de supermarkt. Een paar vrolijke woorden van aan medewordfeudspeler, m’n bed verschonen en me al stiekem verheugen op het naar bed gaan vanavond…
Zomaar een dag. Vandaag. Ik geniet van de kleine dingen. Vandaag.

Read Full Post »

Schoonmaak

Vandaag deel drie van de verhuizing van oudste. Alles uitpakken, in elkaar zetten en een plekje geven. Herinneringen van de afgelopen jaren en genieten van het nu met uitkijken naar wat komt.

schoonmaak
Een grote schoonmaak
is een heus karwei
dat dagen in bestof kan nemen.

Maar het moet
zo af en toe eens gebeuren.
Alles opzij, leegte,
en dan vegen en schrobben,
oude gedachten opbergen
(in geheugendozen),
sommige gevoelens
nog even aanraken,
vingertoppend strelen,
en dan durven weggooien.

Ja, een grote schoonmaak
is vooral durven.
Er in je hoofd eens
met de grove borstel
doorheen durven gaan.
Wat moet wordt moed.

En dan alles opnieuw plaatsen.
Op andere plekjes
(in je hoofd kwam ruimte vrij)
en zien hoe mooi het is
wat je al had,
maar niet meer zag staan.

– Geert de Kockere –

Read Full Post »

Alone

alone
Na al die mooie dagen temidden van familie was daar dat dat ene moment dat ik alleen thuiskwam. Zomaar een verdrietmomentje. Nadat ik me even onderdompelde kwam dit plaatje voorbij. Like your own company….. and I do.
Even later ging de telefoon; zoonlief kwam me ophalen….
Geluk, verdriet, het zijn allemaal momentjes in het nu.

Read Full Post »

whatCONVAR343
Wat komt er nog allemaal op ons pad?
De komende dagen staan in het teken van verhuizen. Oudste start het nieuwe jaar op een nieuw plekje. We hebben er zin in om er wat moois van te maken.
Met een open blik op de toekomst. Hoe zal het zijn? Hoe zal het voelen? Wat verschijnt er na de volgende bocht? Wie komen we tegen? Wat gaan we doen?
Koester de vragen en misschien leven we ongemerkt de antwoorden.

Read Full Post »

Licht

Laat op de avond fietste ik naar huis. Langs al de lichtjes in bomen en voor ramen. Maar het echte kerstgevoel gaf die ene schitterende ster boven mij. Alsof hij me de weg wees naar huis. Een heldere sterrenhemel, zo mooi. Dat is kerst.

Ster_BethlehemEén lichtje is sterker
dan alle duisternis van de wereld

Read Full Post »

Fijne Kerstdagen.

kerstlichtDe afgelopen periode stond in het teken van:

Hoe werkelijk is jouw werkelijkheid?

Het is een hete middag. Op de tak van een boom zit een uil en een Chinese kraanvogel vliegt op en komt naast hem zitten.
“Wat is het toch heet vandaag, broeder uil”, zegt hij. “De zon staat aan de hemel te branden en ik heb het erg warm en ik ben helemaal bezweet.”
“Wat?”, zegt de uil, “Waar heb je het over? Zon en warm? Als het pikkedonker is, dan krijg je het pas warm. Probeer je me wat wijs te maken? Er bestaat niet zoiets als de zon, en er is ook nooit zoiets geweest. Wat moet dat voor een licht zijn dat heet wordt? Ik heb daar nog nooit over horen spreken. Wou je me soms voor de gek houden? En ik ben niet de enige die dit zegt. In al onze heilige boeken staat hetzelfde.”

De kraanvogel is stomverbaasd. “Hoe kan ik die blinde uil uitleggen hoe het zit?” denkt hij.
“Kijk, broeder, ik zie het met mijn eigen ogen. Het is midden op de dag, de zon staat hoog aan de hemel en het is behoorlijk heet. Hoe kun jij dan zeggen dat het donker is. Hoe moet ik je uitleggen dat de zon schijnt en dat het daarom zo warm is?”
“Kom dan maar eens mee”, zegt de uil. “Een eindje verderop staat een grote boom waarin heel veel uilen en geweldige geleerden zijn neergestreken. We zullen hen de vraag voorleggen. Zij kennen alles wat er in de heilige boeken staat en enkelen overtreffen elkaar in geleerdheid. Kom op, we zullen zien of jij me voor de gek houdt.”

Ze vliegen naar de boom waar de blinde uilen zitten. “Er is een kraanvogel komen opdagen”, zegt de uil, “die me vertelt dat het nu midden op de dag is en dat de zon op ons brandt en dat het overal licht is en dat het daarom zo warm is. Wat zeggen jullie daarvan?”
“Wat zullen we nu beleven?” krassen de uilen. “Onze vaders en moeders en hun vaders en moeders en ga zo maar door, in feite onze gehele gemeenschap heeft nooit zoiets als een zon gezien, dus bestaat er ook geen zon. Hoe zou die er kunnen zijn? Die kraanvogel houdt ons voor de gek. Schenk maar geen aandacht aan hem. Hij is of een gek of een bedrieger. Hij probeert onze religie schade te berokkenen. We hebben altijd in duisternis geleefd en wij hebben altijd duisternis vereerd. Het is het fundament van onze levenswijze. Als je wilt brengen we deze kwestie in stemming. Eén uil staat op en zegt: “Wat is de werkelijkheid? Bestaat de duisternis of bestaat er zoiets als het licht?”
“Duisternis, alleen duisternis”, roepen alle uilen in koor.
“Waarom is het dan zo warm?”, probeerde de kraanvogel.
“Omdat het zo donker is”, schreeuwen ze. “Warmte is een functie van duisternis.” “Verdwijn!” schreeuwen alle uilen tegelijk tegen de kraanvogel. “Je bent een gevaar voor onze wereldbeschouwing, onze religie, onze tradities en ons dierbaar verleden. Maak dat je wegkomt! Je bent stekeblind of volslagen gek!”

Fijne Kerstdagen.

Read Full Post »

Older Posts »