Feeds:
Posts
Comments

Archive for May, 2015

Open

Rembrandt

Rembrandt van Rijn – Rembrandts vrouw Saskia Uylenburgh in het open raam – circa 1633-1636

Het is frisjes, het waait en regenbuien trekken voorbij.

Toch staan alle deuren en ramen wijd open.

Niets houdt me tegen om uit te vliegen of te lopen.

Toch maken mijn beperkende gedachten en oordelen me onvrij.

De natuur daarbuiten is vrij van oordeel en onrust.

De wolken, de sterren, de takken van de bomen,

Het wuivend graan, de vogels en de waterstromen,

Vaste bakens onderweg, ze geven me rust.

Kijkend naar buiten door de open gaten,

Kijk ik naar de wisseling der seizoenen.

En ervaar de schitterendste visioenen.

Durf ik het oordeel los te laten?

– Femmy –

Advertisements

Read Full Post »

Beweging

jumpDeze foto zet me aan het denken, of is het meer voelen? De sprong wagen. Een sprong. In mijn dagdromen heb ik de mooiste spectaculairste sprongen gewaagd. Als de sprong echter teveel gevraagd is, wordt het tijd voor een beweging. Niet het doel, maar de weg is belangrijk. Voor het nu doe ik de deur open en stap naar buiten…

Read Full Post »

selfOnderweg naar haar afspraak gaf ik het advies: ‘Blijf dicht bij jezelf!’                       Op de terugweg dacht ik hieraan terug toen we uitgelaten naar elkaar gilden: McDonald’s!!!!!!!! en als kinderen genoten van de burgers en patatjes….                   Mijzelf zijn. Er zijn zoveel aspecten van mijzelf. De aardige mij, de begripvolle, maar ook de driftige die wil slaan  of de bange mij die zich heel klein voelt. In verschillende situaties kies ik de mij die ik wil laten zien. En hoe veiliger ik me voel hoe dichter ik bij mezelf blijf.

Read Full Post »

Mooie woorden

Al een paar dagen probeer ik de juiste woorden te vinden. Ik zoek in mijn hoofd als ik wakker word, tijdens een bezigheid, een wandeling, of mediteer. Het lukt maar niet. Zojuist sloeg ik het boek van Toon Tellegen open en las dit verhaal:

Toen het feest van de zebra op zijn hoogtepunt was stond de muis op om een toespraak te houden. Het applaus dat hem begroette was zo luid dat de eekhoorn met stoel en al omviel. Degenen die al sliepen droomden dat het onweerde en verscholen zich haastig op beschutte plaatsen in de hoeken van hun slaap. ‘Vrienden!’ begon de muis. Weer klapten en juichten de dieren. Nog nooit had de muis een toespraak gehouden. Maar men vermoedde, zonder te weten waarom, dat hij buitengewoon mooi kon spreken. De muis maande tot stilte. ‘Ik ben bedroefd,’ zei hij. Het werd plotseling heel stil op de open plek in het bos waar alle dieren zaten of lagen. De maan scheen recht naar beneden en verlichtte de gespannen gezichten. ‘Ik ben bedroefd,’ zei de muis nogmaals. ‘Want spoedig zal ik uitgesproken zijn. En dan zal alles, ja alles wat ik te zeggen heb nog steeds onuitgesproken zijn.’  ‘O,’ zuchtten de dieren. ‘Wat jammer.’  ‘Er zal daar geen tijd voor zijn.’  ‘Spreek eeuwig!’ schreeuwde de egel. ‘Hoe lang duurt eeuwig?’ vroeg de merel fluisterend aan de duif. ‘Totdat niemand meer kan,’ zei de duif zacht. ‘Nee,’ zei de muis. ‘Want zelfs dan zou ik nog geen woorden kunnen vinden om alles te zeggen wat ik zeggen wil.’ De dieren lieten hun hoofden op hun borden zakken of leunden op de schouders van hun buren. De zalm zwom dicht tegen de steur aan en de olifant vlijde zijn slurf tegen de flank van de eland. ‘Dank jullie wel,’ zei de muis zacht, en met een vorstelijk gebaar van zijn rechterarm ging hij weer zitten. Er was geen dier dat niet verlangde naar de mooie dingen die nu onuitgesproken bleven. En toch zei iedereen: ‘Wat heeft hij mooi gesproken!’  ‘Wat sterk!’  ‘Wat aangrijpend!’  ‘Wat schoon!’  Alleen de leeuwerik klapwiekte plotseling omhoog, bleef boven de tafel hangen en riep: ‘Maar hij heeft niets gezegd! Niets!’ Iedereen zweeg en keek naar de muis. Maar de muis zat onverstoorbaar op een stukje belegen kaas te knabbelen en zei: ‘Dat zei ik toch?’  ‘Dat zei hij toch!’ riep iedereen toen en ze keken woedend omhoog naar de leeuwerik.  ‘Niets!’ riep de leeuwerik. ‘Niets! Niets! Hij heeft niets gezegd!’ Hij klom steeds verder en verdween achter een wilg. ‘Kom, ik stap eens op,’ zei de eekhoorn. ‘Ik heb nog iets te doen.’  ‘Ik ook,’ zei de tor. ‘En niet zo weinig ook.’ Binnen enkele ogenblikken was het grasveld verlaten. Alleen de zebra zat daar nog, en de muis, die onvermoeibaar doorging met knabbelen. ‘Wat wilde je nou eigenlijk zeggen?’ vroeg de zebra voorzichtig. ‘Niets,’ zei de muis. ‘Dat zei ik toch?’ De zebra zweeg. De muis had de belegen kaas op en begon aan de vette kaas die daar naast de jonge, de magere, de volle en de oude kaas lag. Gestaag at hij verder.

woorden

Read Full Post »

bezinningOpnieuw rinkelde de telefoon en kwam er nog slechter nieuws.                                                   De wereld ervaar ik gekleurd. De wolken voelen zwaar, de zon te fel. Gedachten buitelen door elkaar, ik heb het koud en de boterham smaakt niet. Het is zondag. Elk half uur rijdt een trein langs. De klok tikt iedere seconde weg. De boom voor mijn raam staat in bloei.

Deze quote komt voorbij:                                                                                                                                                           Het probleem is niet dat je niet in het Hier en Nu bent.                                                                                                            Het probleem is dat je eruit wilt.                                                                                                                                            Klopt dit voor mij? Nee. Het hier en nu geeft rust, duidelijkheid. Het is genoeg. Zolang ik er geen oordeel aan geef en het er mag zijn.

Read Full Post »

De overdenking van de dag is aan mij gericht:  Wat u besluit om aan uw probleem te doen is veel belangrijker dan wat uw probleem van plan is met u te doen. Al hetgeen op mijn pad komt is niet het probleem. Het probleem is mijn gedachtekronkel, oordeel en gedrag. Dit geeft opnieuw stof tot nadenken.

attitude-over-het-probleem

Read Full Post »

Stil

Hemelvaart wil zeggen: mogen thuiskomen.                                                                                                                               De schrik werd er niet minder door toen ik vanochtend hoorde dat het erg slecht met haar gaat.                                    Grote zorgen en verdriet. Woorden kan ik niet vinden.hart in druppelvorm aan blad

Als de stilte spreekt…

Als het moeilijk is te zeggen

wat je diep van binnen voelt

als het niet is uit te leggen

hetgeen je werkelijk bedoelt

laat dan het woord maar rusten

en zeg maar even niets

de woorden die je had willen zeggen

daarvan zegt de stilte iets….

Read Full Post »

Older Posts »