Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2010

Daar was het weer, dezelfde negatieve gedachte. Waarom reageert de ander zo? Heeft het met mij te maken? Ben ik niet interessant , belangrijk genoeg? Het is een oud patroon, komt van heel vroeger en zo nu en dan steekt het de kop op. Dan voel ik me slachtoffer, denk te weten waarom de ander doet zoals hij doet. Vul het zelf in vanuit mijn perspectief. Het leuke is dat ik me deze momenten steeds meer bewust ben. Ik moet mijn denken veranderen. Is het echt zo belangrijk hoe een ander reageert? Zegt dat iets over mij of over de ander? Kan ik stoppen met het op mezelf te betrekken? Ik moet het ‘ik moet lijdenpatroon’ overboord gooien. Stoppen met de ander en het leven te willen controleren. Wat leert de negatieve gedachte me? Is het waar? Moet ik er star aan vasthouden? Moet ik er zwaar aan tillen? Bewustworden van oude denkpatronen geeft de kans om ze te veranderen.
Wees de dirigent van je orkest.

Advertisements

Read Full Post »

93 jaar

De dag staat vandaag in het teken van de 93ste verjaardag van mijn vader. Ik hoor hem soms zeggen: ‘Het is leuk om oud te worden, maar niet om het te zijn.’ Dan bedoelt hij het steeds afhankelijker worden, telkens een stapje terug doen. Gelukkig blijft hij niet lang stilstaan bij deze confrontaties. En geniet hij van wat hij wel kan. Vandaag dus van zijn verjaardag. Ik ga meegenieten.
In een gedichtenbundel van Phil Bosmans las ik het volgende mooie gedicht:

De zegen van een bejaarde

Gezegend ben je, als je verstaat dat mijn handen beven
en mijn voeten langzaam geworden zijn.
Gezegend ben je, als je eraan denkt
dat mijn oren niet goed meer horen
en dat ik niet alles meer versta.
Gezegend ben je,  als je weet,
dat mijn ogen niet goed meer zien,
als je niet kwaad wordt
omdat ik de mooiste tas liet vallen
of omdat ik voor de zoveelste maal hetzelfde vertel.
Gezegend ben je, als je me toelacht
en me vraagt naar de dagen van mijn jeugd.
Gezegend ben je, als je zacht met me omgaat,
mijn stille tranen begrijpt
en me laat voelen, dat ik bemind word.
Gezegend ben je, als je iets langer bij me blijft
wanneer het overal donker wordt
en als je even mijn hand vasthoudt
wanneer ik alleen de nacht in moet,
de nacht van de dood.

Read Full Post »

Stilte, vogelgeluiden, een kwakende kikker, zijn kopje steekt uit boven het water en het lijkt of hij mij recht aankijkt. Een vogel vliegt langs mij naar een nest in de pergola. Een vliegtuig vliegt razendsnel over. Een spinnetje weeft een web van een tak naar een tuinstoel. Een blauwe libelle vliegt langs. De takken van de pergola hebben alweer lange uitlopers. Zal ik ze afknippen of laat ik ze er nog even zijn? Ik hoor het ritselen van de bamboe.
Ondertussen lees ik het boek: Een ongewoon gesprek met God. Steeds een paar bladzijden om het dan op me te laten inwerken.
Het laatst gelezen: ‘Niets is pijnlijk uit of door zichzelf. Pijn is een gevolg van de verkeerde gedachte. Het is een denkfout. Pijn komt voort uit een oordeel dat je ergens over hebt geveld. Elimineer het oordeel en de pijn verdwijnt.’
De ochtend maakt plaats voor de middag.
De schaduw maakt plaats voor de zon.
De rust maakt plaats voor ‘gedoe’.

Read Full Post »

Kruispunt

Een half  jaar geleden had ik een duidelijk beeld, een visioen. Ik stond midden op een kruispunt en had geen idee welke weg ik in moest slaan. De enige zekerheid was dat ik de weg naar school niet in wilde slaan. Het was een druk en gevaarlijk kruispunt, maar ik bleef staan. Ik kon geen keuze maken en voelde me machteloos.
Eigen verantwoording nemen is moeilijk. Onzekerheid speelt mee en angst voor verandering. We zijn geneigd excuses te gebruiken om maar niet een weg in te hoeven slaan. Veilig afwachten op beslissingen van buitenaf. Uitvluchten helpen een tijdje. Nog even geen verantwoording nemen, geen keus hoeven maken…
Maar het kruispunt wordt steeds drukker. Je moet bewust kiezen: of blijven staan in angst wat je kan overkomen of een weg inslaan, terwijl je niet weet hoe die weg er verder uitziet. Het kan zijn dat je onderweg hindernissen tegen komt of dat de weg dood loopt. Maar het was je eigen keus en de wandeling je eigen avontuur.
Wat er op je pad komt kun je niet bepalen,
maar welke kant je op gaat wel!

Read Full Post »

Zelfliefde

Terwijl ik nadenk over de dag van gisteren komt het woord zelfliefde in me op. Ik heb heerlijk gesport in mijn eigen tempo. Daarna voelde ik me fris en fruitig. Al een tijdje merk ik dat mijn bril niet meer voldoet. Van dichtbij zie ik niet meer scherp. Dus heb ik een oogmeting laten doen. Volgende week neem ik de meiden mee om een blits montuur uit te zoeken.
Ik liep langs een te dure winkel waar ik normaal aan voorbij loop en zag de kortingsstickers op de etalages. Bingo. De rok en … en … leken wel voor mij gemaakt. Thuis werd ik aan de tand gevoeld na het zien van de rekening 🙂 (ze hebben nog gelijk ook)
Maar oh wat voelt het goed om van mezelf te houden!

‘Het is oke als het goed met me gaat’

Read Full Post »

Tandarts

Genieten van wat je doet.   Het klinkt zo gemakkelijk. Net als leven in het hier en nu. Het laatste lukt steeds beter.
‘Vroeger’ was ik al weken voor een tandartsbezoek zenuwachtig. Nu kan ik het beter loslaten. Maar op het moment supreme is door die onzekerheid, wat zal er op mij afkomen, wat voor enge dingen gaan er gebeuren, de spanning voelbaar in mijn lichaam.
Loslaten, open mind, zonder oordeel…. hm.
Een mens lijdt vaak het meest door het lijden dat hij vreest.

Meet de hoogte van een berg
pas als je de top hebt bereikt.
Dan zul je zien hoe laag hij is.
(Dag Hammarjskold)

Read Full Post »

Het universum

Na een afspraak gisterochtend, waarmee we weer een stapje verder zijn gekomen, voelde ik me rusteloos. Ik wilde alles loslaten en eropuit. Maar wat te doen? Ik bracht deze vraag in het universum en echt waar, vijf minuten later vroeg A. of ik zin had in een middag Groningen. Het was leuk. Gewinkeld, met de meiden op een terras in de zon gezeten, de wonderschone poes van D. bewonderd, kortom: het universum schoot me te hulp! Een spontane actie en er bewust van genoten.

Tijd is geen snelweg
tussen de wieg en het graf,
maar ruimte, om te parkeren in de zon!

Read Full Post »

Older Posts »