Feeds:
Posts
Comments

Archive for June, 2015

be..drempel

Kijk mij nou eens!  Sta ik zomaar aan de andere kant van de drempel! Van een afstand leek het een reuzenberg. Hoe dichterbij ik kwam hoe groter hij werd. Ineens was daar het moment van niet denken maar doen.                                             Ik sta aan de andere kant van de be…drempel. Ik leef nog. De zon schijnt nog net zo uitbundig als daarvoor. De wereld draait door….

shadow

Read Full Post »

Ik kijk naar al de stormen die overdrijven. Voel de pijn van de rukwinden. Laat de wind geduldig waaien. Doe een stap terug en kijk ernaar. Van een afstand zie je andere perspectieven. Tussen de wolken en mij is genoeg afstand, handig..!

beeldentuin 018

De wolken vertellen mij vandaag
dat het een mooie dag wordt,
ook al regent het misschien
af en toe wel eens.

De wolken vertellen mij vandaag
dat er veel meer mooie mensen
dan lelijke mensen zijn,
ook al zeggen de kranten van niet.

De wolken vertellen mij vandaag
dat als ik mijn best doe
alles wel goed komt, ook al was
dat gisteren nog niet te geloven.

Handig, die wolken ’s morgens vroeg.
Als je ze goed kunt lezen tenminste.

– Geert De Kockere –

Read Full Post »

Aus der Tiefen

Cantata BWV 131 – ‘Aus der Tiefen rufe ich, Herr, zu dir’

Johann Sebastian Bach
Collegium Vocale Gent

Read Full Post »

Er kwam weer licht aan het eind van de tunnel. Een stukje blauw aan een stormachtig wolkendek.  En dan ineens een donderslag die de open wond helder verlichtte. Au! Weg licht en weg blauw. Ook dit moet doorvoeld worden, maar dan verschijnt de regenboog, ik weet het zeker!

rainbows-and-tears-e1424116932153

Read Full Post »

Spijbelbos

bos17juni 068

Het bos op een zonnige dag is een prima plek om te spijbelen! Zoveel kleur, lichtinval, geur, vogelgeluiden. De grond onder je voeten voelen, niet meer zo in je hoofd zitten. En dan op een labyrint stuiten, op de heide. ‘Loop het labyrint en trek een inspiratiekaart.’ Het kaartje kan je helpen een antwoord te vinden op een vraag die je in gedachten hebt. Of op een vraag die nu actueler voor je is. Helaas is het kaartje onderweg kwijtgeraakt. De strekking was dat als je alles wat in je vermogen ligt hebt gedaan je het kunt loslaten! Mijn struggle is echter dat er nog veel meer in mijn vermogen ligt… Voor nu laat ik ook dit los en geniet na van een heerlijke onverwachte boswandeling.

Read Full Post »

Gaan

Er komt een nieuwe uitdaging op mijn pad. Ik laat mijn oude afweermechanisme los: 100 redenen bedenken om iets niet te doen. Open meegaan met de flow, zonder (voor)oordeel. Ben benieuwd waar de stroom me brengt.

Try not to resist the changes that come your way.                                                                                                                   Instead let life live through you.                                                                                                                                                 And do not worry that your life is turning upside down.
How do you know that the side you are used to is better than the one to come?
– Rumi –

don't overthink

Read Full Post »

‘Ik wou dat ik iets meer van haar had, of dat ik net als hij…. ‘  Zo nu en dan betrap ik me op zulke gedachten. Dan zou ik graag iemand anders willen zijn, omdat die het veel leuker en beter heeft dan ik. Maar is dat echt zo? Ieder maakt zijn eigen reis. En neemt zijn positieve en minder positieve bagage mee. Ik ben onderweg naar de persoon die ik ben.

zijn wie je bent

Ik ben wat ik ben
In een prachtige tuin verdorden hartje voorjaar de bladeren, de bloesem aan de struiken verwelkte nog voor de bloei echt op gang was gekomen en de bloemen lagen geknakt op de grond.
De tuinman begreep er niets van en vroeg aan de eik wat er aan de hand was. Die zei dat hij niet meer wilde leven, omdat hij geen druiven kon dragen. Toen de tuinman naar de wijnstok ging, schudde die droevig de kale takken en fluisterde dat hem niets restte dan te sterven, omdat hij nooit zo groot kon worden als een cipres. En de cipres stond er verpieterd bij, omdat die niet kon bloeien en geuren als een roos. Maar de roos wilde juist niet langer leven, omdat de schoonheid van de bloemen maar zo kort duurde. Ten slotte zag de tuinman een klein plantje midden op het grasveld, dat meebewoog op de wind en bloeide en er even fris uitzag als altijd. “Hoe komt het, dat jij de enige bent die bloeit?”, vroeg de tuinman aan het madeliefje.
“Ik zie en hoor waar de roos en de wijnstok, de eik en de cipres over klagen, maar ik begrijp er niets van. Want ik kan gewoon niets anders zijn dan wat ik ben, dus ik geniet ervan dat ik een madeliefje ben.”

Read Full Post »

Older Posts »