Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2015

Take a moment

takeamomentWat is het fijn om er even uit te stappen. Uit de waan van elke dag. Vandaag lokte de zon me naar het bos dichtbij huis. Op paddenstoelenjacht. Waar een hert voorbij liep. Waar een muisje voor me uit liep op het pad. Waar paddenstoelen in alle soorten en maten stonden te prijken. Uit de waan, geen geschiedenis, geen toekomst, alleen een stukje hier en nu. bos 27 sept 047 bos 27 sept 088 bos 27 sept 014

Read Full Post »

Try to remember

Seule dans ma chambre..  alleen in mijn kamer verlies ik me in de tijd terwijl ik de ene foto na de andere bekijk. Doel: fotocollage aan de muur. Een vreedzame avond. Muziek op de achtergrond en vooral veer herinneren.

Read Full Post »

Richtingaanwijzer

images92TNKSI2

Een golf van negativiteit spoelde over me heen. Ik voelde me vastgezet. Kreeg twee keuzes. Als je nr. 1 doet dan voelt het niet goed, maar als je nr. 2 doet dan ook niet…..   Houd ik dit vast dan hangt er de komende maanden een donkere wolk boven me. Zo fijn dat ik vanmorgen onderstaande tekst lees. Soms is een kleine richtingaanwijzer genoeg.

Het loslaten van al onze mentale structuren

van houvast en controle  is de grootste stap

naar een leven van eenvoud en geluk.

Vertrouw op de kracht die reeds spontaan

en moeiteloos zorg voor je draagt.

Ontspan, en open je voor de

levensstroom van het moment.

 

 – Nin Sheng –

Read Full Post »

Leven

eerste gele blad 003De levenstrein dendert maar door. Ineens is het herfst. (waar is de zomer gebleven?) Vanmorgen zag ik voor het eerst gele bladeren aan ‘mijn’  boom.       Door aan de rem te trekken en steeds even stil te staan wordt het leven zichtbaar, voelbaar. Ik zag de gele bladeren, rook de geur van de regen, zag de oudere man die voor me fietste afstappen om lege flesjes en pakjes op te rapen, die langs de kant lagen. Ik hoorde de melodie op de radio en kon niet meer stilstaan:) Uit de snelle trein stappen, weg van de snelweg in mijn hoofd, zodat ik niet slechts voortraas zonder echt ergens te zijn. Elk moment met aandacht is zoveel verrassender dan wat zich afspeelt in mijn hoofd.

Read Full Post »

De grot

Een paar dagen zat ik niet lekker in m’n vel. Ongemakjes en muizenissen ontnamen me  energie en focus. Ik kijk ernaar. En zie dat ik het donker binnen liet en ervoor koos. Onderstaand verhaal geeft dit zo mooi weer!

19448725-straal-van-de-zon-in-de-grot

DE GROT

Er was eens een donkere grot die diep onder de grond lag, aan het oog onttrokken. Omdat hij zo diep onder de grond lag, was er nog nooit licht doorgedrongen. De grot had nooit licht gezien. Het woord ‘licht’ had geen betekenis voor de grot, die zich niet kon voorstellen wat ‘licht’ zou kunnen zijn.
Toen op een dag stuurde de zon een uitnodiging naar de grot om naar boven te komen en hem te bezoeken.
Toen de grot boven kwam om de zon te bezoeken, was hij stomverbaasd en verrukt, want de grot had nooit eerder licht gezien en hij kon gewoon niet over deze ervaring uit.
Als dank voor het feit dat de zon hem voor een bezoek had uitgenodigd, wilde de grot iets terugdoen en nodigde dus de zon uit om een keer naar beneden te komen om hem te bezoeken, omdat de zon nooit duisternis had gezien.
Zo brak de dag aan dat de zon omlaag kwam en hoffelijk in de grot werd binnengelaten.
En terwijl de zon de grot binnenging, keek hij heel belangstellend om zich heen, benieuwd hoe ‘duisternis’ eruit zou zien. Toen vroeg hij verwonderd aan de grot: “Waar is de duisternis?”

Read Full Post »

Wie?

Het dagelijks schrijven van een blog helpt om stil te staan. In jezelf keren. Ik mis dit. Steeds langere tussenpozen verschijnen. Met doen, denken, bezig zijn.. Vanmorgen terug naar af. Lekkere stoel, rechtop zittend, beide voeten op de grond en ogen dicht. En ja, ik bleef bezig, denkend aan gisteren, de afgelopen week, zomer. Aan morgen en de komende tijd. Tot er rust kwam en mijn gedachten bleven cirkelen om de woorden van Hour of Power: ‘Hoe ervaren de mensen om je heen jouw aanwezigheid? Krijgen ze meer zorgen of meer vertrouwen? Voelen ze zich meer geaccepteerd of veroordeeld?’ Ik zie mijzelf terug in beide ‘rollen.’ Zie ik hoe ik mensen meetrok in mijn slachtofferrol en zie hoe ik mensen meenam in mijn kracht.  Voordat ik mijn ogen weer opende, vroeg ik mezelf: ‘Wie ben ik? Wie wil ik zijn?

Wie

Read Full Post »