Feeds:
Posts
Comments

Archive for March, 2014

Bijzonder

mothertheresa1 Je hoeft niet iets bijzonders te zeggen of bijzonders te doen,
om bijzonder te zijn.

– Moeder Teresa –

De supermarkt, the place to be. Daar stond hij te stralen. Zijn eerste werkdag in de winkel. Verantwoordelijk voor de lege flesseninname en netjes houden van de schappen.
Hij herkende me meteen, de juf van zijn oude school van het speciaal onderwijs. Eén en al charme, tipte me wat ik heel voordelig zou kunnen koken.
Hij was zichzelf en heeeel bijzonder.
Ik werd er blij van.

Advertisements

Read Full Post »

Lentedag

orchidee We pakten de draad weer op alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien. Genietend van de zon en de gezellige drukte in het centrum kwamen we bij de finale van de missverkiezing. We volgden het moment waarop de kandidaten iets over zichzelf mochten vertellen. De meeste mooie meiden kwamen niet verder dan hun opleiding en hun bijbaantje. Een paar echter straalden enthousiasme en passie uit.
Mooi om te zien hoe ze hun angsten overwonnen en groeiden.
Een prachtige lentedag.

step forward

Read Full Post »

Sta stil

vijver 18 maart 002

Wat een prachtige dag. De zon schijnt uitbundig. De vogels zingen hun lied. De lente laat zich elke dag meer zien. De werkelijkheid is niet te vangen in een foto of tekening.
Net als de migraineschitteringen van zo-even. Met de minuut werden ze feller en ‘mooier.’ Bij alles wat ik tegen kom blijf ik L even stilstaan.

Tot het uiterste gespannen,
gespitst op het wonder

Tast hij met z’n takken
de werkelijkheid af.

Niet lang kan het meer duren,
hij voelt het in z’n wortels,

De hemel
heeft het hem geopenbaard.

Opnieuw
wordt de aarde geboren,

Het zal lente,
eindelijk lente zijn.

– Hans Bouma –

Read Full Post »

Als een kind

als een kind De kassière verzuchtte: morgen nog en dan begint mijn weekend….
Dit was voor mij weer een eye-opener, om bewust aanwezig te zijn in het nu en ervan te genieten. Dat doe ik vandaag. Met de ogen van een kind kijk ik naar wat ik heb en doe in de dagelijkse sfeer.

Degene die weet te genieten van het moment,

is een verstandig mens.

– Johann Wolfgang von Goethe –

Read Full Post »

Vul je kop

positive look
‘you can’t fill a cup that is already full’
Oh wat is dit een positieve en ware zin. Als je kopje, je hoofd, vol is met positieve gedachten, kan er geen negatieve meer bij. Er is simpelweg geen ruimte voor.
Dus blijf ik me focussen op de mooie dingen, elke dag, ondanks de spierpijn, ondanks ….. vul maar in. Het werkt.

Read Full Post »

Eigenwijs

bos 26 maart 003bos 26 maart 013 De natuur roept me en blijft roepen. Drie keer per week loop ik hard om het doel van vijf kilometer weer te bereiken. Vanmorgen kwam ik met moeite tot drie.
De natuur bleef roepen en ik ging voor een lange boswandeling. Eén en al lente in het bos. Prachtig!
Tja, wel luisteren naar de natuur en niet naar mezelf…… Ik ben net zo eigenwijs als de mier in het onderstaande verhaal.

Toen de mier en de eekhoorn op een keer door het bos wandelden stuitten ze op een zwart muurtje, dwars over de weg. Dat muurtje hoorde daar niet te staan.
Ze duwden tegen het muurtje, maar het gaf niet mee.
‘We kunnen eromheen lopen,’ zei de eekhoorn.
Maar om de een of andere reden vond de mier dat niet eerlijk. Hij nam een aanloop en probeerde in één keer boven op het muurtje te komen. Hij haalde het bijna, maar het muurtje was glad en hij gleed naar beneden.
‘Au,’ zei hij. De eekhoorn schudde zijn hoofd.
‘Geef me eens een zetje,’ zei de mier.
De eekhoorn tilde de mier op zodat hij boven op zijn hoofd kon staan.
‘Ik ben er bijna!’ riep de mier.
‘Ja?’ riep de eekhoorn, die niet makkelijk stond. De mier sprong, maar weer kwam hij iets tekort. Hij viel boven op de eekhoorn en samen vielen ze op de grond.
‘We zouden eromheen kunnen lopen…’ stelde de eekhoorn opnieuw voor.
‘Daar is het nu te laat voor,’ zei de mier. ‘Dan hadden we dat meteen moeten doen.’
De eekhoorn ging op de grond zitten. Maar de mier pakte een tak van de iep die daar stond. Hij bond de tak om zijn middel, liep zo ver mogelijk naar achteren en liet zich toen omhoog zwiepen. Met een zware dreun kwam hij tegen de bovenkant van het muurtje aan, en gleed naar beneden.
‘Het scheelde niets!’ riep hij opgewonden.
‘Ik loop eromheen,’ zei de eekhoorn.
‘Geen sprake van,’ zei de mier. Hij sprong overeind en hield de eekhoorn tegen.
‘Dat zou zonde zijn,’ zei hij.
De eekhoorn ging weer zitten. De mier had inmiddels talrijke bulten en schrammen op zijn rug en zijn benen, maar hij ging weer druk aan het werk. Hij timmerde een ladder van takken en doornen. Het was geen mooie ladder, en hij was ook niet stevig, en toen de mier boven op de ladder stond en zijn voet al op het muurtje wilde zetten brak de ladder en viel de mier tussen de gebroken takken en doornen naar beneden. Hij lag daar bedolven onder de resten van zijn ladder, maar niet voor lang, want hij sprong overeind en kon de eekhoorn nog net bij zijn staart grijpen voordat hij om het muurtje heen was gelopen.
‘O nee,’ zei de mier. ‘Dat nooit.’
Later die middag probeerde de mier nog een keer met volle vaart door het muurtje heen te lopen, en van twee boomstammen maakte hij nog een soort wip die hem over het muurtje heen moest werpen.
Tegen de avond gingen ze naar huis. De mier leunde zwaar op de schouder van de eekhoorn. Hij vertelde dat hij die avond wel een manier zou vinden. Hij had thuis nog een boek met honderd manieren om over muurtjes te komen of anders zou hij zelf wel iets verzinnen.
‘Morgen lach ik om dat muurtje,’ zei hij. ‘Let ,maar op, eekhoorn!’
Maar de eekhoorn lette niet meer op en zeulde hem naar zijn huis, niet ver van het midden van het bos.

Read Full Post »

Kijk ernaar

stenen ‘Hoe gaat het?’ vroeg ze vanmorgen.
‘Heel goed’ zei ik vol overtuiging. Ik maak een prachtige reis door het leven.
Toch blijft vanmiddag deze foto mij vasthouden. Ligt het aan de stenen? Buiten verschijnen ineens veel wolken voor de zon. Binnen dus ook. Ik ga er maar eens goed voor zitten…

Read Full Post »

Older Posts »