Feeds:
Posts
Comments

Archive for May, 2011

Fietsen helpt me om dicht bij mezelf te komen. Zo ook gisteren. Ik besefte weer duidelijk dat de energie van wat je denkt, voelt of zegt naar je terug komt. Of het nu positief is of negatief. Als ik iets heel graag wil, maar het tegendeel uitstraal, zal het niet op mijn pad komen. Zondag hoorde ik de opdracht om op te schrijven wat je graag in je leven wilt veranderen. Mijn lijstje was gauw gemaakt. De volgende ochtend las ik een interview van een vrouw, die precies een punt beschreef van mijn lijst. Het had haar leven veranderd en verbeterd. Toeval? Nee, bewustwording. Het gaat erom dat je ziet wat je wilt. En om de betekenis die je er aan geeft.
Al fietsend, omringd door grillige wolken, voelde ik me even sterk en stelde me open voor positieve verrassingen.

Read Full Post »

Verweving


Het ene moment regen, het volgende een teken van hoop: een regenboog.

Gevoelens verweven zich. Van pijn, chaos en hang naar het oude tot acceptatie en verantwoording. Het ene moment is er verdriet en weemoed, het andere nieuwsgierigheid en een open blik. Alles wat er gebeurt is bedoeld om te groeien. Ik heb vertrouwen in het Hier en Nu!

‘Vroeger had ik veel verlangens,
nu heb ik er nog maar eentje;
zo snel mogelijk die andere verlangens kwijtraken.’
John Cleese

Read Full Post »

Beproeving


De afgelopen dagen kwam er veel op me af. Indrukken, te nemen beslissingen, gedachten en vooral emoties. Mijn lichaam reageert hierop. Ik ben vooral moe. Vandaag is het zondag. Oftewel: rustdag. Ik geef er aan toe, even niks. R doet met me mee. Na een enorm lange eerste werkweek is ze toe aan een dag rust.
Terwijl ik dit schrijf hoor ik moeder Teresa zeggen in een interview: doe kleine dingen met grote liefde….

Korinthiers 10 vers 13: U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan

Read Full Post »

Gaan


Twee dagen na de grote schrik. Langzaam komt er weer ruimte. Het idee krijgt vorm. Het is een pijnlijk proces. De woorden: egoistisch, eigengereid, in de steek laten….. klinken nog na.
Felicitaties met de nieuwe woning voelen nog niet goed. Het is geen feest. Het is de weg die ik moet gaan. We moeten steeds het oude loslaten voor we het nieuwe perspectief kunnen zien.

Elke tel
Als elke tel een nieuwe is
die los en op zichzelf staat
dan kan ik elk moment
een andere keuze maken

Net was ik boos
daarna kon ik op adem komen
en koos vervolgens voor
een brede lach met liefde en begrip

Spijt en had ik maar
bestaan niet meer
Als ik alleen nog maar
naar voren kijk

Laat het verleden
niet bepalend zijn
voor mijn gedrag van nu

Nu kan ik
elk moment zien
om vooruit te komen

Ja elke ademhaling weer
krijg ik de kans
het zo te doen
zoals het is bedoeld

Hoe klein het soms ook lijkt
van wat ik doe
dat doet er dus niet toe

In al het ogenschijnlijk grote
ligt het detail besloten

marleen © (overgenomen uit: De Blauwe Uil)

Read Full Post »

Moed


    Spreuken:

    ‘Het gangbare en de aanpassing
    lonken altijd’

    Er is moed voor nodig
    om je eigen weg te gaan!

    Je levenspad !!

    Pas als je de moed toont je weg te gaan,
    toont de weg zich aan jou.

    ~~Paulo Coelho~~

    Read Full Post »

De grens over

Diana van den Berg

Net terug van een familie-uitje. Ik zie het me nog schrijven gisterochtend: ‘De grens over. Vandaag stap ik weer in mijn eigen wereld. Een nieuwe dag.’ Op dat moment wist ik nog niet dat mijn wereld diezelfde dag nog op z’n kop zou staan. Een telefoontje, en niets zal ooit meer hetzelfde zijn. ‘… mevrouw, u bent aan de beurt voor een woning…’ Het is zover. Na 26 jaar loslaten en alleen verder gaan.
Het doet ongelooflijk veel pijn. Er is nog even geen plaats voor blijdschap. Eerst moeten er de nodige tranen vloeien. Voor alles is er een eigen tijd.

Read Full Post »

Grenzen


Grenzen zijn er niet meer. Maar zodra je de onzichtbare grens over bent verandert het scenario. Straten, huizen, de taal, ja zelfs de mensen. ‘s Ochtends ben je nog thuis en aan het eind van de dag in een andere wereld. Ik liet voor een paar dagen mijn eigen wereldje los en verplaatste me in de wereld van anderen. Woonde in hun huis, at hun eten, sprak hun taal en luisterde naar hun verhalen. Loslaten en me verbinden met anderen. En vierde hun feest. De bruiloft was een happening. Na een katholieke bruiloftsdienst werd er een groot feest gevierd. Champagne, scherven brengen geluk, muziek, gedekte tafels. Na een overvloedige warme maaltijd, werd een half uur later een koud buffet geserveerd en zo ging de avond en nacht door. Eten, eten en eten. En de glazen bleven bijgevuld. Niet een kwam er leeg. De muziekgroep zorgde voor entertaining, voetjes van de vloer, maar vooral veel tradiotionele stukjes. Van 18.00 uur tot 01.30 uur hebben wij meegefeest en gepraat in alle talen. Het feest zou nog uren doorgaan…
Na een lange autoreis zijn we terug. Hun wereld lijkt alweer ver weg. Onzichtbare grenzen, maar ze zijn er wel. Vandaag stap ik weer in mijn eigen wereld. Een nieuwe dag.

Read Full Post »

Older Posts »