Feeds:
Posts
Comments

Archive for February, 2016

Het bos ontboost

Boos. Op het onrecht, op het kwetsen van mensen. Vooral na een ontmoeting op straat, waar ik het verhaal opnieuw kreeg belicht. Het spreidt zich uit. Het raakt me.                      En dan loop ik midden in het zonovergoten bos.

bos 29 febr 046De lente komt er aan, ik voel het. Hier is geen boosheid, alleen maar de pracht van de natuur.

Advertisements

Read Full Post »

Geraakt…

Ik geloof
dat ik geen groter geschenk kan ontvangen
dan door de ander
te worden gezien
te worden gehoord
te worden begrepen en aangeraakt.

Het grootste geschenk
dat ik kan geven is
de ander te zien
te horen, te begrijpen, aan te raken.

Dit schreef ik een paar jaar geleden vanuit mijn hart. De warme deken voelde weldadig. Met veel liefde denk ik eraan terug. En met mij velen. En dan…. vallen er gaten in de deken, steeds meer. De één na de ander valt erdoorheen,

… maar …

als het eerste couplet wegvalt blijft het tweede recht overeind staan!  De warme deken blijft bestaan en voelbaar, maar nu buiten het inloophuis.

$(KGrHqVHJFYFILH4)rIOBSDq!rj1jw~~60_35

Read Full Post »

Zon en maan

De zon schijnt.                                                                                                                                       Terwijl in 1 journaalblok het treinongeluk van ons ‘boemeltje’ voorbijkomt waarbij de conducteur overlijdt en het ongeluk waarbij een auto de flat van mijn vader binnenrijdt waarbij zijn buurvrouw overlijdt.  De zon schijnt door de wolken heen…

large

Op een dag ging het op school over de maan en Nasreddin vertelde vol trots, dat hij de maan gered had. “Gisteravond,” begon hij, “moest ik water halen. Ik wilde het putemmertje laten zakken, toen ik op de bodem van de put de maan zag liggen. Ik aarzelde geen moment en gooide een touw met een haak naar beneden. “Pak het goed vast en ik trek je eruit!” riep ik haar toe.

De maan was erg zwaar, ik trok en trok, maar tenslotte gaf zij mee en viel ik op mijn rug! Toen ik omhoog keek, zag ik de maan gelukkig weer aan de hemel staan. Het was een zwaar karwei geweest, maar beslist de moeite waard. De maan bedankte me en vol schaamte over haar domheid verstopte ze zich achter een voorbijgaande wolk.”

Na dit verhaal vroeg de meester hem: “Nasreddin, vertel nu eens, wat is belangrijker voor ons: de zon of de maan?” – “Natuurlijk is de maan belangrijker,” antwoordde Nasreddin zonder aarzelen, “de zon verschijnt overdag als het licht is, maar de maan komt ‘s nachts om licht te brengen in de duisternis. Pas de duisternis leert ons wat gebrek aan licht betekent en dan is er de maan die ons met haar licht van hoop vervult.”

Read Full Post »

Speelruimte

‘Bah, chagrijnig, alles gaat mis, wat een petdag!’ Na een fantastisch begin van de dag, voor het eerst sinds anderhalf jaar hardgelopen, ging het bergafwaarts. Op deze grijze, regenachtige winderige vrije zondag bedacht ik dat ik niet zomaar niks kon doen. Want er lag veel computerwerk en een kledingkast die uitgezocht moest worden….. Mijn sterke kant is zeker niet het computerwerk en al gauw ging van alles mis. De irritatie groeide. Om daarna aan de kast te beginnen was vragen om moeilijkheden. De begeleidende muziek uit de radio kwam harder en harder binnen en eindelijk kwam het moment dat ik letterlijk en figuurlijk de knop omdraaide. STOP!  Na een half uur mediteren in stilte kwam de innerlijke rust terug. En ineens was de flow terug. Er kwam een bericht binnen dat zoonlief genomineerd is voor de theaterprijs.  ‘Yes, wat gebeurden er mooie dingen vandaag. Wat een topdag!’

Thoreau

Het kwam voor dat ik me niet kon veroorloven het ontluiken van het huidige moment op te offeren voor enig werk van hoofd of handen. Ik houd van veel speelruimte in mijn leven. Na mijn dagelijkse bad verzonk ik op mooie zomerochtenden – voor mijn deur in de zon en in ongestoorde rust en eenzaamheid – wel eens van zonsopgang tot het middaguur in mijmerijen, temidden van de pijnbomen, notenbomen en looiersbomen, terwijl de vogels zongen of geluidloos door mijn huis flitsten, totdat de zon die mijn westelijk venster binnenviel of het geluid van een reiswagen op de weg in de verte me aan het verstrijken van de tijd herinnerde. In die perioden bloeide ik op als nooit tevoren; ze waren weldadiger dan welke handenarbeid ook. Die tijd werd niet van mijn levensduur afgetrokken, maar veeleer eraan toegevoegd. Ik begreep wat de oosterlingen bedoelen met contemplatie en met afzien van handelen. Meestal maakte het mij niet uit hoe de uren verstreken. De dag ging voorbij alsof ik gewoon aan het werk was; het was ochtend en zie, nu is het avond; ik heb niets noemenswaardigs gedaan. Ik zou als de vogels willen zingen, maar in plaats daarvan glimlachte ik bij mezelf om mijn onophoudelijke geluk. Zoals de mus in de notenboom voor mijn deur tjilpte, zo was ook mijn binnensmonds gelach een onderdrukt zingen, dat hij wellicht vanuit zijn nest zou kunnen horen.

– Thoreau, Walden –

Read Full Post »

Hier

Na haar bezoek voelde ik me blij, van de intentie, het gesprek… Met een glimlach stapte ik op de fiets en was in open verbinding met alles om me heen. Elk groen blaadje merkte ik op en hoorde de vogels me toezingen. Al mijn zintuigen stonden open. Op de terugweg was het koud en grijs en voelde ik me moe en was afgesloten van de wereld. Thuis zocht ik de stilte en al gauw stroomde het weer.  Steeds meer ben ik bewust van het hier en luister ik graag naar wat het hier mij te vertellen heeft.

here-and-now-is-where-it-happens-quote-coeurblonde

 

VERDWAALD
Sta stil. De bomen voor je
en de struiken naast je zijn niet verdwaald.
Waar je ook bent is de plek die ‘hier’ heet
en je moet ermee omgaan als met een machtige vreemdeling
die je vraagt hem te leren kennen en jezelf te laten kennen.
Luister. Het woud fluistert:
‘Ik heb deze plek gemaakt,
je kunt weggaan en weer terugkomen
en zeggen: hier.’
Geen twee bomen zijn hetzelfde voor Raaf.
Geen twee takken zijn hetzelfde voor Winterkoning.
Als de bomen en de takken jou niets zeggen,
ben je werkelijk verdwaald.
Sta stil. Luister.
Het woud weet waar je bent.
Laat het jou vinden.
Lost – David Wagoner

Read Full Post »

Valentijnsdag 2

happiness-500x375c

‘Do more of  what makes you happy,’ staat op het magneetje dat nu op mijn koelkast prijkt. Gekregen van mijn meiden voor Valentijnsdag.  Hoe lief is dat!  Ik geniet vandaag van een dag qualitytime met mezelf. Ik kijk met zachte ogen in de spiegel, kijk naar binnen en zie mezelf. Ik zie niet mijn status, mijn uiterlijk of mijn doen en laten. Ik besef dat ik mijzelf mag zijn en het waard ben om van te houden. Dit gevoel geeft geluk, een cadeautje aan mezelf.

Read Full Post »

Valentijnsdag

Een kaart in de brievenbus.

Valentijnsdag ken ik van de reclame. De winkels roepen het me toe. En nu een kaart in de bus. Een roderozenhart met de tekst: God houdt van jou en wij ook. Namens het team van Hour of Power. Heel even bekruipt me een gevoel van plaatsvervangende schaamte, maar dit slaat al snel om in toegeven aan een blij gevoel. Dankjewel!                                                    Ik wens iedereen een mooie Valentijnsdag!

aandacht

Read Full Post »

Older Posts »