Feeds:
Posts
Comments

Leef!

De afgelopen periode was ik druk met allerlei projectjes. Meermalen schoot de gedachte door m’n hoofd: als dit klaar is dan….  Nu is het klaar en weet je wat? Nog steeds is elke dag een cadeautje, waard om uit te pakken. Of de agenda nu vol staat of niet, het gaat om het bewust beleven van de dag. Vandaag schijnt de zon.

 

We are very good at preparing to live, but not very good at living. 
We know how to sacrifice ten years for a diploma,
and we are willing to work very hard to get a job, a car, a house, and so on.
But we have difficulty remembering that we are alive in the present moment,
the only moment there is for us to be alive.
– Thich Nhat Hanh-
Langzaam kleurt de lucht grijs. Een trage miezer vervult de lucht. Het is dodenherdenking. Ook het journaal kleurt grijzer en grijzer.
Grijs is de kleur van inkeer, van herdenken. En langzaam verandert de kleur…
Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken
steek de zon aan
Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.
Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken
Die mensen moeten er zijn.
Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonika spelen
Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist
Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht
Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkenloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen
Bij dat soort mensen wil ik horen
Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven
Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
ik hou van jou
Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten
Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst
van mooïgheid
Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
alles heeft geen zin
dan blijven zij roepen:
neen, de wereld gaat niet onder
en zij zien in ieder einde
weer een nieuw begin
Zij zijn een beetje clown,
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
I love you in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan
en vallen
en vallen
en vallen
en OPSTAAN
Bij dát soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR
         – Toon Hermans-

Afstand

Dochterlief en ik hebben niet hetzelfde energielevel. En al helemaal niet op dezelfde momenten. Vaak kunnen we er wel om lachen. En volgen we onze eigen koers. Maar dan is er zo’n momentje dat ik me meegetrokken voel in het gebrek aan… Wat helpt is eruit stappen, naar buiten. Letterlijk afstand nemen. Ik fiets langs het kanaal, laat alles los, vooral verwachtingen en oordeel. Een koude wind, een lentebuitje, ik ben er weer!

waterfall

Oordelerig

Al die bomen aan het kanaal, in het bos, where ever…. allemaal uniek. De één majestueus, statig rechtop, anderen krom, beschadigd. Met of zonder bladeren, naalden. Niet twee bomen zijn gelijk aan elkaar. En dat is juist zo bijzonder, mooi. Ik loop erlangs en zie ze zoals ze zijn. Waarom is dat bij mensen anders? Is daar veel gauwer het oordeel. Willen we ze zo graag veranderen.  Een bewustwordingsmomentje op de vroege ochtend…boommens

 

a visitor

spullen

A tourist visited a Sufi saint.
He was astonished to see that the Sufi’s home was a simple room.
The only furniture was a mat and a kerosene lamp.
Tourist : “Sufi, where’s your furniture?”
Sufi : “Where is yours?”
Tourist : “Mine? But I’m only a visitor here.”
Sufi : “So am I !

 

Laat de future los

Vanmorgen sloeg ik een lege levensbladzijde om. Hij is niet meer. Mijn zaterdags bezoek valt weg en extra tijd …. op. Mijn gevoel vraagt straks om een nieuwe invulling.  De dagelijkse gedachte geeft aan: Omgeef jezelf met mensen die je hongerig maken voor het leven, die je hart verwarmen en die je ziel doen laten bloeien. Mooi! Vanavond lees ik nog een andere tekst: Zoek mensen op die een positief effect op je hebben. Sta er voor open.    Nu laat ik het los!

control

Liftmijmering

Acceptatie, dankbaarheid voor zijn lange leven en sterven staat voorop. Het is goed! Het gemis en leegte mag er ook zijn. Net als de zon die ineens nu volop gaat schijnen. Momenten alleen thuis en in de natuur. Momenten samen om te delen, maar ook samen en toch alleen. Wat ik deze dagen leer is luisteren zonder je eigen verhaal mee te nemen. Het leven is een leerproces. Soms sta je helemaal alleen en soms met een beetje meer.

lift