Feeds:
Posts
Comments

Archive for September, 2013

Verte

De black-out van vorige week bleef spoken, dus actie! Een dag door de molen in het ziekenhuis. Veel is er uitgesloten. Ik heb het in de ogen gekeken en kan het nu loslaten.
verte

Op een dag lag de eekhoorn in het gras aan de rand van het bos naar de lucht te kijken toen een woord hem ontschoot. ‘Ach!’ riep hij, zonder dat iemand hem hoorde, want hij was daar helemaal alleen. Welk woord is het nou ook weer, dacht hij. Zand, gras, schors, krabben, dik…
Hij kon zich het woord niet meer herinneren. Het was en bleef weg. Toen even later de zwaluw langskwam vertelde de eekhoorn wat hem overkomen was. ‘O,’ zei de zwaluw, ‘dat gebeurt mij zo vaak. Ik ben vanochtend nog het woord ik vergeten. En gisteren ontschoot mij zomaar mijn naam.’
‘Zwaluw,’ zei de eekhoorn.
‘Ja, dat weet ik nu wel weer,’ zei de zwaluw. ‘Maar gisteren wist ik echt niet wie ik was.’
De eekhoorn schudde zijn hoofd. Hij vond dat heel vreemd. ‘Ik ook,’ zei de zwaluw. ‘En nu we het er toch over hebben: nou ontschiet me toch weer een woord… hé… wat vervelend toch…’
Hij fladderde onrustig heen en weer. De eekhoorn keek hem verbaasd aan. ‘Dit hier…’ zei de zwaluw en hij wees naar alle kanten.
‘De lucht?’ vroeg de eekhoorn. De zwaluw sloeg zijn vleugels om de eekhoorn heen. ‘Dank je wel, dank je wel!’ jubelde hij. De eekhoorn maakte zich met moeite uit de vleugels los. ‘Pas ben ik nog voorgoed iets vergeten,’ zei de zwaluw plotseling weer ernstig.
‘Wat dan?’ vroeg de eekhoorn. ‘Ja… als ik dat wist…’
‘Maar hoe weet je dat je het voorgoed vergeten bent?’ vroeg de eekhoorn. ‘Omdat ik overal heb gezocht,’ zei de zwaluw. ‘Ik heb niets overgeslagen.’ Hij zweeg even en zei toen: ‘Maar ik vind het nu niet erg meer.’ De eekhoorn vroeg zich af of hij ooit iets voorgoed had vergeten. Maar hij kreeg het gevoel dat die vraag iets deed kraken in zijn hoofd, als ijs onder een zware voetstap, en hij dacht vlug aan iets anders.
‘Ik ga maar weer,’ zei de zwaluw. ‘Ja,’ zei de eekhoorn. De zwaluw steeg op en vloog langzaam weg. Na een paar vleugelslagen draaide hij zich om en riep: ‘Waar vlieg ik ook alweer heen?’ ‘Naar de verte!’ riep de eekhoorn. ‘O dank je wel,’ riep de zwaluw, ‘dank je wel!’
De zwaluw werd snel kleiner, terwijl de verte zich oneindig ver uitstrekte en glinsterde en hier en daar ook trilde en onbereikbaar leek. Dit woord zal ik nooit vergeten, dacht de eekhoorn. De verte.

– Toon Tellegen –

Advertisements

Read Full Post »

Wat zie jij?

De zon schijnt. Ik kijk naar buiten en zie de wereld door mijn raam, met de beperkingen van mijn kozijnen. Ik zie maar een stukje, mijn eigen perspectief. Ieder heeft zijn eigen zicht, een eigen verhaal. Als we naar elkaar luisteren ziet de wereld er een beetje mooier uit.
zicht

Read Full Post »

Welcome home

welcome-home-doormat-001 Opnieuw belt Moeheid aan met Pijntjes in zijn kielzog. En ik denk: ‘Oh no, not you again!’ De bel gaat. Irritatie komt langs. ‘Oh no…’ De bel gaat niet en ik denk: ‘Oh no…’ Hoe meer weerstand, hoe drukker het wordt op de deurmat.
Tijd om de mat te verwisselen voor: Welcome home!

Read Full Post »

Niets

De gebeurtenissen van de afgelopen dagen eisen hun tol. Vanmorgen zie ik het donker plaats maken voor een stralende zon. Heel langzaam raap ik mezelf bij elkaar en probeer een actielijst te maken voor vandaag. Het blijft stil in mijn hoofd. Af en toe komt een flard voorbij, maar vervaagt al voor ik het bewust oppik. De onrust van het ‘moeten’ probeert door de oppervlakte te dringen. Er is niets dan stilte…
what

Read Full Post »

Do I know you?

do-I-know-you ‘Do I know you?’

Dit was het hoofdthema van de afgelopen dag. Jezelf ontmoeten en je afvragen: ‘Hé, ken ik jou?’
Een lieve collega die na een ziekte haar nieuwe IK ontmoet. Een bijzondere, waardevolle ontmoeting.
De terugweg, waarop ik hele stukken heb gemist en stilstond, niet wetende waar ik was.
Dan een telefoontje vanuit het ziekenhuis, een dubbele longembolie. Stilstaan (liggen) en jezelf ontmoeten. Letterlijk ont-moeten.
Een dag vol boodschappen. Ik sta stil en vraag me af: ‘hé, ken ik jou?’

Read Full Post »

Herfst

herfst Ik droom van een blauwe lucht en van de warmte van de zon. Ik droom van een warme deken waarmee we elkaar omringen. Terwijl ik dit schrijf zegt de weerman via de radio dat het een bewolkte dag wordt met af en toe regen. Alles komt voorbij. Me vasthouden aan een ideaalbeeld is niet mogelijk. In oorsprong zijn de dingen in hun imperfectie immers perfect.

Een priester was verantwoordelijk voor de tuin van een beroemde zentempel. Hij had deze taak gekregen omdat hij erg hield van bloemen, struiken en bomen. Naast deze tempel stond een andere, kleinere tempel. Daar leefde een oude zenmeester. Op een dag, toen de priester speciale gasten verwachtte, werkte hij met extra zorg in de tuin. Hij wiedde het onkruid, snoeide de struiken, kamde het mos, en nam zijn tijd om heel nauwkeurig de herfstbladeren bijeen te harken en te schikken. Intussen keek de oude meester geïnteresseerd toe van over de muur die de twee tempels van elkaar scheidde. Toen de priester klaar was met zijn werk, leunde hij achterover om zijn werk te bewonderen. ‘Is het niet prachtig?’vroeg hij aan de oude meester. ‘Jazeker’, antwoordde de oude man, ‘maar er mankeert nog iets. Help me even over de muur en ik breng het in orde.’ Na een aarzeling hielp de priester de oude man over de muur. Langzaam wandelde de meester naar de boom in het centrum van de tuin, nam de stam vast en schudde eraan. Langs alle kanten dwarrelden bladeren naar beneden. ‘Ziezo,’ zei de oude man ‘je kunt me terug over de muur helpen,’ terwijl de priester er met open mond bij stond.

Read Full Post »

Wees er klaar mee

noordbargerbos sept 020
Beëindig elke dag en wees er klaar mee. Je hebt gedaan wat je kon.
Er hebben zich ongetwijfeld blunders en absurditeiten voorgedaan;
vergeet ze zo snel mogelijk.
Morgen is er een nieuwe dag. Begin er goed en rustig aan, in een te goede stemming om gehinderd te worden door je oude onzin.”

Ralph Waldo Emerson (1803-1882)

Read Full Post »

Older Posts »