Feeds:
Posts
Comments

Archive for April, 2012

Ontmoeting

Met het fototoestel in de hand liep ik een rondje langs mijn kanaal. Op zoek naar HET plekje dat vereeuwigd gaat worden op een doek. Dat valt nog niet mee. Terwijl ik stond te kijken naar de spoorbrug voor mijn huis zei een stem dat de brug al 50 jaar is. Hoe de vorige brug werd verwijderd en dat het niet goed verliep. Een tragisch ongeval waarbij iemand overleed. Hij had hier 50 jaar geleden gewoond en haalde herinneringen op. Hij was blij met een luisterend oor. Dat zijn van die mooie momenten op een dag. Pareltjes.

“Life is an opportunity, benefit from it.
Life is beauty, admire it.
Life is a dream, realize it.
Life is a challenge, meet it.
Life is a duty, complete it.
Life is a game, play it.
Life is a promise, fulfill it.
Life is sorrow, overcome it.
Life is a song, sing it.
Life is a struggle, accept it.
Life is a tragedy, confront it.
Life is an adventure, dare it.
Life is luck, make it.
Life is too precious, do not destroy it.
Life is life, fight for it.”
– Moeder Theresa –

Advertisements

Read Full Post »

Siësta

Love said to me, there is nothing that is not me.

Twee dagen balanceerde ik op de toppen van de berg. Het uitzicht was prachtig. De familie liet Polen achter in 30 graden en vonden hier de ‘kou.’ Maar we straalden warmte uit naar elkaar en genoten van een fijn weekend.
Nu is de stilte tastbaar. Mijn ogen vallen bijna dicht. Tijd voor een siësta….

Read Full Post »

Een zaadje

Ja, het uitzicht was mooi! Al die stralende gezichten, die de mooie woorden van waardering hoorden die de burgemeester sprak. Persoonlijk. Ze mochten er zijn! Erkenning, waardering, een compliment. Een zonnestraal werd speciaal op hen gericht. Een lintje van de koningin, opgespeld onder de tonen van prachtige muziek. Naast mij zat mijn vader, bijna 95, ontroerd. ‘Dit maak ik maar één keer in mijn leven mee’.


Er was eens een mooi bruin zaadje. Barstens vol van leven, helemaal vervuld van levenspotentie. Veilig in haar eigen rossige velletje.
Een stem zei: “Het is je tijd. Jij bent aan de beurt.” Het zaadje reageerde angstig, “Nee, ik wil niet”
“Ja,” zei de stem, “Het is jouw tijd om te gaan groeien.”
“Nee,” protesteerde het zaadje, “ik voel me veel beter zoals ik nu ben.
Ik ben prachtig, barstend vol van leven en potentie.
Groeien is pijnlijk; mijn prachtige velletje zal barsten en het zal pijn doen.”

“Ja,” herhaalde de stem, “het zal pijn doen.”
“Dat is onvermijdelijk en noodzakelijk voor groei.”
“Hoe kun je de prachtige plant worden die in jou besloten ligt, zonder je velletje te breken?”

“Oh ja ik weet het,” probeerde ze te ontwijken. “Maar als ik nou opgegeten wordt, of als voeten mij vertrappen, als ik verbrand in de scherpe zon of als het mij niet lukt om te worden wat mijn bestemming is?”

“Jij bent bang,” zei de stem vol medeleven.
“Het is goed om bang en angstig te zijn, er zijn geen garanties.”

Het zaad hoorde liefde en sympathie in de stem, kreeg iets meer vertrouwen en begon beter te luisteren.

“Je bent nu in vruchtbare aarde, kijk hoe de bodem meewerkt, let op goed weer, precies de juiste hoeveelheid zon en water”.
“De tijd is aan jou, NU.”

Ja dacht het zaadje, “alles wat je zegt is waar.
Ik ben nog nooit in zulke vruchtbare aarde geweest.
Maar als ik een plant word zal ik dood gaan en wegkwijnen.
Wat maakt dat voor verschil?”

“Dat is waar,” bevestigde de liefdevolle stem.
Dat is de cyclus van het leven, groeien, bloeien, zaad maken.
Het is ‘n nooit eindigende cyclus en doodgaan is een essentieel gedeelte.”

Stel je eens voor wat er zou gebeuren als je niet open zou barsten om een plant te worden: jouw huid zou nooit meer open barsten van leven; zonder je bestemming te vervullen.
Je mag je zeker voelen, maar alles wat je bent geweest is zaad. Prachtig zaad, vol van levenspotentie die niet gerealiseerd is.
Alleen maar gewoon zaad.

Het zaad voelde iets breken en kraken rond haar volle hart.

Read Full Post »

Vanuit het dal van gisteren klim ik vandaag de berg op. Een berg met meerdere toppen. Vandaag worden veel mensen in Nederland verrast. Ze krijgen volop waardering voor het vele wat ze voor andere mensen betekenen.
Ze krijgt een lintje. Een prachtig dankjewel. Ik kijk ernaar uit om haar blijdschap te delen. Een andere bergtop geeft ook een mooi uitzicht. Een familie uit Polen komt logeren. Na twee jaar is er veel bij te praten en is het alleen al fijn om weer even te genieten van elkaar. Een bijzondere dag, zoals elke dag…

Waardering is de zonneschijn
die het leven verwarmt
en de prestaties doet groeien.

Read Full Post »

Vandaag

Vandaag, als een dal tussen de bergen.
Ik kijk terug naar de afgelopen dagen. Wat overblijft is een to-do lijst. Ik kijk naar de komende dagen. En zie alle punten die ik nog moet doen. Ik zie een berg. De klok tikt door en de berg lijkt steeds groter. Ik sta even stil en merk dat ik niet in het nu leef. Ik draag de last van het verleden en voel de last van de toekomst. Even zitten, diep ademhalen…
Ik adem in en kom tot rust.
Ik adem uit en glimlach.
Thuis gekomen in het Nu.
Wordt dit moment een wonder.
Thich Nhat Hahn

Vandaag, een ‘tussendag’, een ‘to-dodag’. Vandaag, er is alleen maar vandaag. Heerlijk.

Voor jou,
Je hebt niets verdiend en je bent nog niet jarig
Je hebt bijna alles, toch geef ik je iets
Een dag als een bloem in de vaas op tafel
Een dag als vandaag krijg je voor niets
Herman van Veen

Read Full Post »

Stilstaan


Ik zat erbij, hoorde ze aan en schudde mijn wijze hoofd….. Ik kan het niet laten. Dit plaatje komt ‘per ongeluk’ op mijn pad en zo heb ik toch het laatste woord…

Stilstaan

Soms moet je stilstaan
om verder te gaan dan het pad en de haast je voeren
verder te zien dan een oogopslag naar de wereld aan je voeten

Soms moet je stilstaan
bij het gewone
om het bijzondere
te begroeten

Read Full Post »

Eindelijk

‘kind met sinaasappel’,
Vinvcent van Gogh

Na vier incisies verwijderde ik voorzichtig de schil. Het avontuur was begonnen. Ik geef het niet graag toe, maar ik ben geen fruiteter. Ik kreeg echter gister een minifruitschaal: een appel en een sinaasappel! Ik besloot mijn comfortzone te verlaten en maakte er een mindful moment van. Voorzichtig en liefdevol verwijderde ik de schil en alle velletjes… De eerste hap, zoveel sap, alsof er een engeltje…. Op dat moment verschenen twee koolmeesjes voor mijn raam. Ze keken me aan. Het leek alsof ze zeiden: ‘Goed zo meisje!’
Gister schreef ik: ‘Vanmorgen ga ik de gast vertroetelen, maar vanmiddag…’
Uit deze zin spreekt verzet. En dat voelde ik ook. Het duurde tot de middag. Toen gaf ik me over en liet ik alles los. En het was goed.

‘Wat heeft het voor zin te rennen
als je niet op de goede weg bent.’

– Duits gezegde –

Read Full Post »

Older Posts »