Feeds:
Posts
Comments

Archive for November, 2014

Art-therapie

Water-Lily-Pond-smallWat een creativiteit! Bloemstukken in de vorm van taarten blijken helemaal in te zijn. Takken uit het bos gesprokkeld vol met hangende figuren, zeepjes in de meest vreemde vormen en heeeel veeeel brocant. De winterfair in Orvelte. Ierse achtergrondmuziek, veel gezelligheid en kou. Ik hoor mezelf bij vele kraampjes verzuchten: ‘ik ben niet creatief en zou dit nooit kunnen maken’. Ik heb inderdaad geen fantasie voor bloemen of schilderijen of …. Maar waarom blijf ik vastzitten in wat ik niet kan? Van woorden kan ik wel verhalen breien. Ik leer steeds beter bewust om me heen te kijken en wat ik zie vast te leggen op de foto. En binnenkort kan ik zelf schilderijen maken:) Op de fair heb ik een boek gekocht waarin ik mijn eigen Monet-schilderijen kan kleuren. Ik zie de winter met vertrouwen en creativiteit tegemoet.

Advertisements

Read Full Post »

Een nieuwe blik

Voor J.

VERTRAAGD

als een slak
met een huis vol verlangens
trek ik traag mijn zilveren spoorogen op steeltjes

in de laagste versnelling
sla ik andere wegen in
en richt mijn liefdespijlen
op nieuwe doelen

met ogen op steeltjes
bekijk ik mijn nieuwe leven
en ontdek
zij die langzaam gaan
zien veel meer

 – M.van der eem –

Read Full Post »

Ontdekkingstocht

Hij kroop in de huid van Sinterklaas en schreef mij een 3 pagina’s lang gedicht. Wat een plezier om te mogen voorlezen. Gister stond hij op het toneel in het theater in Groningen. Hij kroop in de huid van diverse personages en er ontstond een meeslepend horrorverhaal.  Vandaag word ik van alle kanten aangesproken: ‘Je zoon staat in de krant!’    Wat boeiend om zoveel verschillende kanten te ontdekken.

Bobby

Op een ochtend had de eekhoorn zo’n haast om te zien of zijn wenkbrauwen wel goed zaten dat hij tegen zijn spiegel botste. De spiegel viel en brak in honderd stukken. Bedroefd keek de eekhoorn naar de scherven en zag overal verspreid delen van zijn staart, zijn neus, zijn tenen en zijn kin. Zo kan ik nooit zien of alles wel goed zit, dacht hij en hij liet de ekster komen. ‘Mijn spiegel,’ zei hij en hij wees naar de scherven. ‘Ik zie het,’ zei de ekster, die niets liever deed dan spiegels repareren. ‘Hij is wel heel erg kapot.’   ‘Ja,’ zei de eekhoorn. De ekster raapte de stukken op en begon ze zo goed en zo kwaad als het ging weer aan elkaar te zetten. Niet alle stukken pasten meer of kwamen op de goede plaats terecht. En toen de eekhoorn even later in de spiegel keek zag hij er zeer eigenaardig uit. Zijn voet zat achter zijn staart, zijn kin hing aan een elleboog en zijn ene oog stond recht onder zijn andere oog. ‘Alles zit door elkaar!’  zei hij.  ‘Je moet je ogen een beetje dichtknijpen,’ zei de ekster. ‘Dan valt het best mee.’ De eekhoorn kneep zijn ogen half dicht en keek in de spiegel. Maar hij leek nergens op. ‘En waar is mijn linker oor?’ riep hij opeens. Hij bekeek de spiegel aan alle kanten, maar nergens vond hij zijn linker oor. ‘Zeker zoekgeraakt,’ zei de ekster. Hij haalde zijn schouders op en zei: ‘Kom, ik ga weer eens.’  ‘Hoe kan ik nou zien of mijn oor goed zit?’ riep de eekhoorn nog. Maar de ekster stond al in de deur, nam een aanloop en vloog weg. Thuisgekomen haalde hij de scherf van de spiegel die één oor van de eekhoorn weerkaatste onder zijn vleugel vandaan. Heel voorzichtig plakte hij hem aan de andere scherven die al bijna een hele muur van zijn kamer bedekten. ‘Prachtig,’ mompelde hij. Hij draaide zich om en om voor de reusachtige spiegel. ‘Ik word steeds mooier!’ kraste hij en hij genoot van zijn linker oor, zijn slurf, zijn schubben, zijn twee stekels en zijn ene steeltje rechts op zijn enorme grijze hoofd.

– Toon Tellegen –

zo trots als een pauw

The voyage of discovery is not in seeking new landscapes but in having new eyes.  Proust.

Read Full Post »

Tevreden

Terwijl ik heerlijk aan het ‘chillen’ ben in huis zie ik dat de zon schijnt en het prachtig weer is. Ik word er onrustig van en voel een enorme drang om naar buiten te gaan. Een soort verplichting. Ik vind het heerlijk om naar buiten te gaan, maar geniet vanmiddag van het thuis zijn. Toch hoor ik een stemmetje dat me een licht schuldgevoel bezorgt… Ik denk hierover na. Ik ben tevreden met wat ik doe, dus  die kritische noot is nergens voor nodig. Ik kies er vanmiddag voor om me blij en tevreden te voelen in huis, ook nu de zon uitbundig schijnt.

tevreden

Read Full Post »

Gewoon…..Blij…..

Een strakblauwe lucht, een stralende zon, een vogelconcert, gele, rode, bruine bladeren aan de bomen, soppige grond, een watertje, oftewel: het hier en nu zo mooi!!!!!!!!!! Ik heb het al vaker geschreven. Het buiten zijn geeft alles wat je nodig hebt. Er is enkel het hier en nu, niets meer en niets minder.  Zojuist vlak bij huis een nieuw wandelgebied ontdekt. Blij!

de Es 21 nov 146

de Es 21 nov 053de Es 21 nov 125

Read Full Post »

‘Kwaak’

‘Kwaak, kwaak, kwaak’. Kwaak betekent een lofzang. Een uiting van alle gevoelens.   Gisteravond samen  pakjesavond gevierd. Het samenzijn, lieve cadeautjes en lange gedichten, een prachtige traditie. Wat het voor me betekent: ‘Kwaak, kwaak, kwaak!

De giraf stond aan de oever van de rivier. Het was een windstille dag en hij boog zich over het water om zichzelf te bekijken. ‘Dag steeltjes,’ zei hij zacht. Hij groette zijn steeltjes elke keer als hij ze zag en hij meende dat ze hem ook teruggroetten. Hij hield van zijn steeltjes. Het zijn mijn vrienden, dacht hij. Mijn beste vrienden. Een eindje verderop zat de kikker op een lelieblad tussen het riet. ‘Hallo giraf,’ riep hij. De giraf keek op en riep terug: ‘Dag kikker.’  ‘Bewonder je je steeltjes?’ vroeg de kikker, die de giraf vaak had horen vertellen hoe bijzonder zijn steeltjes waren, hoe trouw ook en oprecht, en hoe hij niet begreep waarom niet ieder dier steeltjes wilde hebben. ‘Ja,’ zei de giraf. ‘Zal ik een lied voor ze kwaken?’ vroeg de kikker. ‘Een lofzang?’   ‘Een lofzang?’  ‘Ja,’ zei de kikker, ‘dat heet zo, dat geef jij ze cadeau. Ik weet zeker dat ze je dankbaar zullen zijn. Kom morgen maar terug. Ik ga hem nu maken. Een echte lofzang. Voor twee steeltjes.’  De giraf aarzelde. ‘Willen jullie dat?’ fluisterde hij. Maar zijn steeltjes fluisterden niets terug en hij ging naar huis. De volgende dag kwam hij terug. Het woei en hij kon zichzelf niet goed in het water bekijken, maar de kikker zat al op hem te wachten. ‘Heb je een lofzang gemaakt?’vroeg de giraf? ‘Ja,’ zei de kikker, ‘maar ik moet er wel één ding bij vertellen. Als je luistert zul je maar één woord horen: kwaak. Geen ander woord. Maar dat kwaak betekent wel heel veel. Het betekent: steeltjes, het betekent: ik, het betekent: houden van, het betekent: nooit, het betekent: vergeten, het betekent: jullie, het betekent: altijd… en nog veel meer. Luister maar. Als je goed luistert hoor je dat allemaal.’     ‘Ik luister,’ zei de giraf. Hij ging op de oever zitten en liet zijn benen in het water bungelen. De kikker stond op, schraapte zijn keel en begon te kwaken: ‘Kwaak kwaak, kwaak, kwaak  kwaak, kwaak kwaak kwaak.’  Het was een lang lied en er klonk wel honderd keer ‘kwaak.’ De giraf kneep zijn ogen dicht en luisterde. ‘Dat is voor jullie…’ fluisterde hij.  Hij meende dat de steeltjes op zijn hoofd elkaar bij het middel vatten en dansten. Er rolde een traan over zijn wang. Toen het lied uit was, met een laatste, daverende ‘kwaak’, dankte hij de kikker, namens zijn steeltjes, en zei dat dit vast het mooiste cadeau was dat zij ooit hadden gekregen. De steeltjes leken bevestigend te knikken en leunden tegen elkaar.  ‘Jullie kunnen niet meer hè?’ zei hij zachtjes en hij verdween met lange, voorzichtige passen in het bos. De kikker bleef nog een tijd op het lelieblad voor zijn deur nagenieten en vroeg zich af voor wie hij nog meer een lofzang kon maken. 

Scherven brengen geluk   – Toon Tellegen –                                                                                                                     gekregen van Sinterklaasscherven brengen geluk –  –

Read Full Post »

Het geheel

Hoe was het? Vandaag, the day after kijk ik terug op een avond uit als gezin bij een dinnerparty in Hilversum. Een bijzondere ervaring. Hoe was het? Er volgt een lange opsomming van leuk en prachtig en lekker tot jammer en minder lekker en …..    Ik kleur de avond in met oordelen, meningen en interpretaties.   Tijd om naar bed te gaan. Ik kijk nog een keer terug. Bedenk dat al die punten niet belangrijk zijn. Het gaat om het hele schilderij. Het was een bijzonder gebeuren, een gevoel van saamhorigheid en een mooie avond!

Je vindt geen vrede door de omstandigheden van je leven te veranderen,                                                                            maar door te beseffen wie je ten diepste bent. 

Eckhart Tolle

Bardelou peer met vanille roomijs

dinnershow 044

Read Full Post »

Older Posts »