Feeds:
Posts
Comments

Archive for December, 2014

es 29 dec 064 De zon stuurt zijn stralen vol overtuiging door de diepe lagen van de grond. Aarzelend steek ik mijn kop door de grond omhoog en voel de warmte. Ik trek eropuit en geniet van de mooie natuur om me heen. Eenmaal weer in m’n holletje is de energie tastbaar. De afgelopen week waren er veel oooh- en aaahmomenten, zowel binnen als buiten. Echter daar tussendoor wil ik niet in een winterslaap verzanden. Een plan van aanpak is in de stroom van energie snel gemaakt. Nu wakker blijven…
sunrise
Be willing to be a beginner every morning
– Meister Eckhart –

Read Full Post »

Kerst

Het is belangrijker dat iemand blij is met een roos,

dan dat hij haar wortels onder een microscoop legt.  

Oscar Wilde

Dit keer lukt het me, om blij te zijn met Kerst. De drukte ten spijt. Voorbereidingen, volle winkels, een mislukt uitprobeersel van een prachtig dessert, verkouden. Mopperende mensen, iemand die zegt niks met Kerst te hebben…                       Kerst is voor mij een feest met inhoud en de doornen horen er gewoon bij.

kerst

What if Christmas, he thought, doesn’t come from a store.  

What if Christmas, perhaps, means a little bit more.

– Dr. Seuss –

Read Full Post »

(stilte)moment

Een stiltemoment midden op de dag.  Het woord stilte haal ik er af. Want de gedachten razen door mijn hoofd, de klok tikt steeds luider en de wind raast om mijn huis. De to-do lijst groeit en mijn verkoudheid neemt toe. Mijn stiltemoment voelt zo onrustig dat ik het opgeef. Was ik maar een egeltje, dat zich oprolt en met een lekker warm dekentje een winterslaap houdt. Denk ik nu en heel even geef ik eraan toe. Ik denk aan de tekst van Longfellow: ‘The best thing one can do when it’s raining is to let it rain.’

storm

Winterslaap

Zo’n egeltje, dat in november slapen gaat
en dromend alles mist: de Sint als kreupelrijmer,
de kerstcommercie en het oudejaarsgemijmer,
de nieuwjaarsborrels en de nieuwjaarsleuterpraat,

fantastisch toch? En wat hem verder blijft bespaard:
sneeuw, ijs en regenbuien, bibberen en rillen
en carnaval… Zoiets zou u toch ook wel willen?
Pas als de lente terugkomt in de loop van maart

ontwaakt hij fit en fris na bijna twintig weken.
En daarna gaat hij een verkeersweg oversteken.

– Jan Boerstoel –

Read Full Post »

En zo is dat!

kopregel-def

Read Full Post »

Fladderen

fladder De herberg is weer vrij van gruwel en bacteriën. De energie stroomt en er waait een frisse wind. Temidden van het doen was een moment van bezinning. Mijn gedachten fladderden alle kanten op, maar langzaam werd het stiller. Ik steeg op van mijn stoel en zweefde over mijn huis, over het bos. Hoorde mensen praten, zag kinderen spelen. Van een afstand aanschouwde ik de wereld. Ik zocht een plaats om te landen, maar vond het niet. Het voelde goed. Het maakt niet uit waar ik terecht kom. Het is goed zo.

‘Fladderen,’ vroeg de zwaan aan de vlinder, ‘hoe doe je dat toch? Dat probeer ik nou zo vaak.’ Hij steeg op van de grond aan de oever van de rivier en probeerde te fladderen, maar het leek nergens op. ‘Pas maar op,’ zei de vlinder. ‘Straks stort je nog neer.’ Mistroostig ging de zwaan weer zitten. ‘Ik begrijp er niets van,’ zei hij.’ En toch is het heel eenvoudig,’ zei de vlinder. Hij fladderde even om de zwaan heen en ging op de top van een grasspriet zitten. De zwaan liet zijn hoofd in zijn veren zakken en keek somber naar de grond. ‘Je moet eerst je gedachten laten fladderen, zwaan,’ zei de vlinder. ‘Dan pas jezelf.’ De zwaan zweeg. Hij wist niet of hij nu boos zou worden of verdrietig of onverschillig. ‘Kijk,’ zei de vlinder, ‘je denkt aan honing, hm lekkere honing, en dan meteen daarna denk je aan boomschors en dan aan het nijlpaard en dan aan kroos, aan een krukje, aan zand, aan een schaar, aan rozen, het geeft niet wat, als je maar meteen aan iets anders denkt als je ergens aan denkt..’ ‘Dat kan ik niet,’ zei de zwaan, wiens gedachten altijd statig waren alsof zij langs lange lanen schreden en slechts met vaste tussenpozen minzaam knikten naar oude herinneringen. ‘Nee,’ zei de vlinder. ‘Maar je kunt het wel leren.’ En zo, op die warme, wolkeloze dag, aan de oever van de rivier, kreeg de zwaan les van de vlinder. Hij leerde van de hak op de tak te springen, rommelig te zijn, nooit iets zeker te willen weten, maar ook nooit iets over te slaan. ‘Iets is niets,’ zei de vlinder. ‘Dat wel. Maar alles is wel alles.’ ‘En niets?’ vroeg de zwaan. ‘Dat zei ik net,’ zei de vlinder. ‘Dat is iets.’ Er vielen gaten in de gedachten van de zwaan, flarden raakten er los en woeien weg, en tegen het eind van de middag was niet een van zijn gedachten meer statig of recht. Met grote ogen keek hij om zich heen, zijn hart bonsde, en toen de vlinder hem opeens een duw gaf sprong hij op en fladderde hij rond, totdat hij op de grond viel. ‘Au,’ zei hij. Maar hij lachte. ‘Zie je wel!’ zei de vlinder. ‘Nu kun je misschien nooit meer over de horizon verdwijnen of boven de wolken opstijgen, en ook zul je misschien nooit meer urenlang kunnen doorvliegen. Maar je kunt fladderen!’ De zon ging juist onder en samen fladderden zij rond door de dunne avondnevels. Zij doken onder een paardenbloem door, beschreven lussen tussen de takken van de wilg en wensten elkaar ten slotte geluk met alles. ‘Wat was alles ook maar weer?’ vroeg de zwaan, terwijl hij een scherpe bocht nam en rakelings langs een klaproos scheerde. ‘Alles,’ zei de vlinder. ‘Oh ja!’ zei de zwaan. ‘Hoe kon ik dat nou vergeten.

– Toon Tellegen –

Read Full Post »

Laat het zijn

laat het zijn

It is all up to us.
We are the ones who have to keep looking at our thoughts,
looking for the nature of our mind.
There is nobody else in control of our lives,
our experiences, our freedom or our bondage.

– Rinpoche –

Geschokt was ik over die ene opmerking, over geld nota bene. Het druiste zo in tegen mijn gevoel. Twee dingen kon ik doen. Het laten sudderen tot het uitgroeit tot iets heel groots en lelijks of de telefoon pakken en mij te verplaatsen in de wereld van de ander. Het werd het laatste. We begrijpen elkaars gezichtspunt en dat is fijn. Wat overblijft is mijn aversie tegen de zakelijke manier van denken en praten. Met een beetje warmte en ‘let it be’ maak je de wereld een stuk mooier.

The glow of one warm thought
is to me worth more than money

– Thomas Jefferson –

Read Full Post »

Gruwel in de herberg

duimschroef Zo ziet de gruwelkamer in de herberg er dus uit. Een lange bank met een reusachtige boor die mijn neus plet. Twee enorme grijpers die zich vasthaken achter mijn oren om mijn gezicht in elkaar te drukken. Stroomstoten door mijn keel die de pijn versterken. Bliksemflitsen voor mijn ogen. En ooooh wat een pijn. Drukplekken van een bril in combinatie met kriebelhoest. Gevisualiseerd in een gruwelkamer. Zojuist is er een nieuwe poging gedaan om een en ander te herstellen. Het werkt (nog) niet. Leven in het NU. Wat duurt dat lang!!!!

Read Full Post »

Older Posts »