Feeds:
Posts
Comments

Archive for February, 2014

Stap op de plaats

works-in-progress We are all works in progress

Ik heb mezelf een doel gesteld: in mei met oudste meedoen aan een loop van 5 km. ‘Makkie,’ dacht ik.
Tot ik vanmorgen de eerste stappen zette na een winterslaap. 3,45 km en pijnlijke kuiten als cadeautje. Het doel blijft staan, maar oh wat is het moeilijk om m’n enthousiasme te beteugelen en een stapje terug te doen.Stapje-terug

Read Full Post »

Vroege lente

oleg_shuplyak-optische-illusie-lente-met-gezicht-570x771 OPTISCHE ILLUSIE: LENTE-TAFEREEL VAN OLEG SHUPLYAK MET VERBORGEN GEZICHT

Lente in februari, echt waar. De takken die ik vanuit mijn raam zie veranderen per dag. De knoppen worden groter en de eerste blaadjes verschijnen.
Prachtige zachtpaarse tulpen op tafel. Een vroege lente.

Zomaar wat spreuken:

Lente. Mijn fiets heeft een afwijking naar grasveldjes en slootkantjes.
Loesje

Ook al zouden we alle bloemen plukken, de lente zullen we niet kunnen tegenhouden.
Pablo Neruda

Een veel te vroege lente, geeft brood zonder krenten.

Weerspreuk

Lente is de manier waarop de natuur zegt “Laten we feest vieren!”
Robin Williams

Read Full Post »

Meditatie

meditatie Na een mooie intensieve ochtend ga ik ervoor zitten. Op een rustig plekje voor het raam. Ontspannen, bij mezelf komen. Loslaten, zonder doel, er zijn. That’s it.
Langzaam vertraagt de gedachtestroom. Tot de lichte hoofdpijn steeds meer om aandacht vraagt. Tot het gemiste telefoontje schreeuwt om terug gebeld te worden. Tot de hevige ruzie bij de bovenburen, die mijn lichaam spant en ik nauwelijks kan blijven zitten. Zoveel afleiding houdt mij bij mezelf weg. Ik voel verzet en heb de neiging om op te staan en dingen te gaan doen.
Toch blijf ik zitten en weet dat verzet niet werkt. De hoofdpijn en de ruzie zijn niet het probleem. Het zijn mijn gedachten erbij. Pas als ik me openstel voor de pijn en alle ongemak en er nieuwsgierig naar word komt er ontspanning en kijk ik van een afstand naar mezelf. Loslaten, accepteren wat is zijn de kernwoorden van vandaag.

Read Full Post »

Thuis in het moment

Rotterdam 021 Een fijn bezoek, een heerlijke bonbon, een spontane logeerpartij van jongste, een bosje krokussen onderweg naar de winkel, een tak voor mijn raam waarvan de knoppen elke ochtend groter lijken te worden, enz. enz.
Momenten van verwondering, van genieten. Als ik me erop focus kan ik ze altijd weer oproepen.

In het huidige moment vinden we het leven,
en als je daar nooit arriveert,
mis je je afspraak met het leven.

– Thich Nhat Hanh –

Read Full Post »

Jaloers

jaloers

Er wordt aan de deur van de herberg geklopt. Jaloezie staat te wachten om binnen te komen. Ik doe open. Verbaasd met zijn bezoek. We gaan zitten en ik hoor, zie en voel zijn verhaal. Het voelt goed om de herberg te openen voor IEDERE gast. Het maakt me meer mens.
Als Jaloezie opstaat om weg te gaan vraagt hij of ik meega de wereld in. ‘Nee,’ antwoord ik, ‘Ik ben jou niet , je bent slechts een passerende gast.’
Ik kijk hem na en het is goed. Heb hem in de ogen gekeken, was gastvrij en nu schijnt de zon en ga ik naar buiten naar het steeds maar nieuwe hier en nu.

Read Full Post »

Mooi

Everything-is-beautiful-once-you-change-the-way-you-see-it

Read Full Post »

Kleur je wereld

De ene keer kijk ik met een stralende blik naar buiten, de andere keer in dezelfde omstandigheden bedrukt. De dag zal er anders uitzien. De manier hoe je de wereld bekijkt bepaalt je dag.
kleur je wereld

Op een ochtend stond er een krachtige zuidenwind die veel brieven met zich meevoerde. De eekhoorn zat voor zijn deur en pakte de brieven aan.
‘Veel, vandaag,’ zei hij bij zichzelf. Hij opende de eerste brief en las:
Eekhoorn! Van harte! Je kameleon

Verbaasd bekeek de eekhoorn de brief en vervolgens zichzelf in de spiegel die hij al lang voor alle zekerheid naast zijn deur had hangen. Hij scheurde de volgende envelop open en nam een klein, groen velletje in zijn hand:

Lieve eekhoorn,
Ook namens mij de allerbeste wensen,
je leguaan

Nou ja, dacht de eekhoorn. Wat is er met mij aan de hand? Hij bekeek zichzelf van alle kanten maar kon niets bijzonders ontdekken. De volgende brief ging als volgt:

Geachte Dokter Eekhoorn,
Wil zo vrij zijn mijn gelukwensen in vriendelijke ontvangst te nemen. Ik heb vorige week nog een fraaie wandeling gemaakt. Het weer werkt niet mee. Met dankbare groeten, Uw cobra

Peinzend staarde de eekhoorn naar het gladde vel papier dat wel tussen zijn vingers leek te kronkelen. Maar hij staarde niet lang want een doordringende stem tetterde plotseling in zijn oren: ‘Gefeliciteerd!’
‘Maar waarmee?’vroeg de eekhoorn.
‘Waarmee??’ vroeg de olifant, één ogenblik verbaasd en stokstijf. Toen rolde hij on van het lachen, gleed in de vijver en krabbelde aan de andere oever, nog naproestend, weer op de wal. De zwaluw scheerde met zijn gelukwensen vlak over het hoofd van de eekhoorn, de mier bracht hem zelfs een cadeautje, dat weliswaar zo goed als onzichtbaar was en nogal nutteloos, maar dat wel goed bedoeld was. Niemand wist wat het was. De beer verscheen vroeg in de middag en informeerde of het feest al begon, want hij wilde niet na de eerste gast komen, terwijl de vuurvlieg zich al poetste.
Nog steeds wist de eekhoorn niet waarmee hij werd gefeliciteerd. Maar geleidelijk vergat hij daaraan te denken en raakte hij meer en meer in een feeststemming. En toen het avond was en een dicht gedruis opsteeg en de sprinkhaan in zijn oudste pak, zonder iets te zeggen, voorbijliep en zelfs niet in zijn richting keek, toen keek de eekhoorn zelfs verstoord en zei hij hardop, zodat de sprinkhaan het wel moest horen: ‘Sommige dieren denken ook nooit aan een ander…’
Laat in de avond was er vuurwerk en werd hij toegesproken en hoog in de lucht gegooid, tot in de wolken, waar de dar hem opving. Samen vielen ze terug in de armen van de krab. De glimworm moest daar zo van lachen dat hij bijna uitging.

– Toon Tellegen –

Read Full Post »

Older Posts »