Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2015

Pluk vandaag.

herfstbos 29 okt 220PLUK DE DAG! Gisteren is niet meer. Morgen nog ver weg. Al wat we hebben is vandaag. Adem in en adem uit. Kijk, ruik, proef en hoor!herfstbos 29 okt 073

Read Full Post »

charliedepressed (1) Soms is het goed om je hoofd even te laten hangen. Bijvoorbeeld als je net je konijn in hebt laten slapen en je alleen maar verdrietig bent. Dan mag je het toelaten. Er aandacht aan geven. Aandacht geven aan je gevoel werkt helend. And then hold your head high and feel better! Pas met opgeheven hoofd kan je je aandacht richten op de wereld om je heen.Laat wat komt komen, laat wat gaat gaan.

Read Full Post »

Stoorzender

Gedachten zijn stoorzenders. Zorgen voor gedoe, problemen…. Net als het weer. Zon, regen, storm, hagel enz. Gedoe… Maar is het wel zo? Het weer is zoals het is. Hebben we geen enkele invloed op. Is het een probleem? Of maken we er zelf een probleem van door ons denken en onze oordelen? Gedachten zullen er altijd zijn. Hebben we vaak geen invloed op. Zijn zij het probleem? Of gaan we zelf met onze gedachten op de loop en be/veroordelen wij ze? Vannacht werd ik twee keer gebeld. Een verdrietig afscheid van het leven en een kwartier erna een gesprek over familieproblemen. Geen ruimte voor voelen, enkel hardop uitspreken van gedachten en oordelen. Kijken naar het weer en er op inspelen. Hoe moeilijk is dat, geen oordelen. Kijken naar je gedachten, ze enkel voorbij laten gaan. Net zo moeilijk. Maar o zo bevrijdend!
man with puppet devil on finger

Read Full Post »

Bedroefd

Ik weet wel waarom.

De eekhoorn zat in het gras aan de oever van de rivier en was bedroefd. ‘Ik weet niet waarom,’ zei hij tegen de mier, ‘maar ik ben erg bedroefd.’ Hij wreef langs zijn wang om te voelen of daar misschien een traan biggelde. De mier zweeg en kauwde op een sprietje. Het was lang stil daar, in het bos, die middag. De eekhoorn was de eerste die weer sprak. ‘Waarom zou ik eigenlijk zo bedroefd zijn?’ vroeg hij. ‘Tja’, zei de mier. ‘Dat is geen antwoord,’ zei de eekhoorn. ‘Nee,’ zei de mier. ‘Misschien hoort het wel bij mij,’ zei de eekhoorn, ‘zoals mijn trek in beukennoten, of mijn staart.’ ‘Ja,’ zei de mier. De eekhoorn zuchtte. En weer werd het lange tijd stil. Toen stak de wind op en trokken zich donkere wolken samen boven het bos. ‘Kom, ‘ zei de mier. ‘Ik stap weer eens op.’ ‘Ja,’ zei de eekhoorn. Maar opeens merkten zij daar de hommel op, vlak boven hen, op de onderste tak van de wilg die daar voorovergebogen over het water leunde. De hommel had het gesprek gehoord en was heel bedroefd geworden. Hij kon zijn snikken niet meer beheersen. De eekhoorn keek omhoog en zag daar de vochtige ogen, de voelsprieten en het wollige vel van de hommel. ‘Maar waarom ben jij bedroefd?’ vroeg hij. De hommel hield op met snikken. ‘En dat vraag jij?’ zei hij. De eekhoorn knikte en vroeg niet verder. Het begon zacht te regenen. De dieren zwegen. De eekhoorn en de hommel waren beiden in hun geheimzinnige, droevige gedachten verzonken, terwijl de mier niet goed wist of hij nu wel weg kon gaan. Je kunt beter een vrolijk gezelschap verlaten, dan twee treurige vrienden die niet eens weten waarom ze treurig zijn en er ook wel nooit achter zullen komen, dacht hij. Met trage wiekslagen vloog de reiger langs de rivier Er stroomden tranen uit zijn ogen en zijn veren waren dof. Hij schudde zijn hoofd. En de baars die zijn hoofd boven water stak keek sip en ontroostbaar. Het lijkt wel of iedereen bedroefd is, dacht de mier, waarom ik dan niet? Hij voelde zich zenuwachtig worden en even later zelfs boos. En toen de salamander met schokkende schouders langsstrompelde, luidkeels jammerend, en met moeite ondersteund door de asgrauwe das, toen werd de mier woedend. Want waarom was hij als enige niet bedroefd? Waarom werd hij buiten al het verdriet gehouden? En wat had dit allemaal te betekenen? Wie maakte er uit of je wel of niet bedroefd mocht zijn? Hij stampte op de grond en er kwam een grimmige trek op zijn gezicht. Met grote stappen liep de mier naar huis, alleen, in de schemering. Maar toen hij in de buurt van zijn huis was gekomen, verschenen er tranen in zijn ogen en verdween de grimmige trek van zijn gezicht, terwijl zijn stappen steeds kleiner werden. Tot zijn onuitsprekelijke genoegen was hij eindelijk zelf ook bedroefd geworden. En nog wel zonder reden. HIj kon wel juichen zonder zijn luide snikken door. En als het niet donker was geweest was hij teruggerend naar de eekhoorn om hem te laten weten hoe bedroefd hij was. 

-Toon Tellegen –       Scherven brengen geluk

eekhoorn 004

Read Full Post »

Verrassingsflow

unfoldVandaag is het trefwoord: flow. Een koffievisite waar ik naar uitkeek. En dan druppelt de één na de ander binnen. Een kleine reünie. Totale verrassing. Vanavond 120 km rijden om met mijn meiden een heerlijk patatje te eten. Dochterlief kreeg een zelfgebreide sjaal van een vriendin, waarop ze het liedje neuriede van springen als een nachtegaal. Dat het zingen moest zijn zorgde voor hilariteit. Allemaal kleine dingen die zorgen voor een verrassende flow. Hoe meer ik nadenk hoe meer voorvallen ik kan noemen. Hier word ik blij van.

Read Full Post »

Acceptatie

Het meditatiemoment, nodig om rust te creëren, brengt een thema naar voren, namelijk: acceptatie. Een wirwar in mijn hoofd, dat mag. Mijn trouwdag, een mooie herinnering. Een middag winkelen met vriendin bleek een avontuur. Waar ik wik en weeg, kiest zij zelfverzekerd de eerste de beste dure aankoop. Zo verschillend, maar niets is goed of fout. Acceptatie is waarnemen zonder oordeel.

images

Parabel: perfect leven

Er was eens een man, die een perfect leven wilde leiden. Hiertoe besloot hij het ideale huis te bouwen. Hij bouwde een prachtige villa, met schitterende kamers. Hij schafte geweldige muziek aan, kocht de mooiste meubels en schilderde zijn huis in de meest schitterende kleuren. Na een paar maanden was zijn huis af en ging hij genieten van zijn perfecte leven in zijn perfecte huis. Schitterend!

Na een paar dagen echter, merkte hij dat er toch geluiden van buiten binnenkwameZo ging het met nog een aantal zaken: de mensen aan de deur, de brieven die binnenkwamen, de vogels op het dak en zelfs op een gegeven moment vond de man het verstorend om zijn huis uit te moeten om de onvolmaaktheden van het gewone leven op straat te aanschouwen.
En zo verwerd zijn perfecte huis en zijn perfecte leven tot een verstikkende gevangenis…n die zijn rust verstoorden. Hij liet weer een paar werkmannen komen en zorgde ervoor dat zijn huis volledig geluiddicht werd gemaakt. Toen het klaar was, zat hij heerlijk te genieten van zijn prachtige leventje in zijn geluidloos mooie huis.

Toen zag hij echter een torretje over zijn vloer lopen. Weer liet hij werklieden komen,die al zijn ramen met kit dichtmaakten zodat er niets meer naar binnen kon. Weer zat hij na een paar dagen te genieten van zijn volledig geluiddichte huis met dichtgekitte ramen. Fantastisch!

Na weer een paar dagen merkte hij echter,  dat het zonlicht en maanlicht zijn huis binnendrongen en dat die zijn gemoedstoestand verstoorden. Dat was natuurlijk jammer van zo’n mooi huis. Dus weer kwamen de werklui en na een week hadden ze al zijn ramen geblindeerd, zodat er geen zon- of maanlicht meer binnen konden komen. 

Read Full Post »

Time

Het voelt onwerkelijk. Afscheid nemen van iemand die gaat sterven. Nooit meer….

time

Read Full Post »

Older Posts »