Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2011

Uitstralen

De laatste vlindermarkt van dit jaar. Het inloophuis kreeg wederom veel belangstelling. Ieder mens heeft zijn eigen verhaal. Wat is dit boeiend. Er was een echtpaar, lichtwerkers noemen zij zich. ‘Zweverig’ was mijn eerste stempel. Hoe komt dat toch dat ik zo snel een etiketje plak en een oordeel geef. Natuurlijk, er kwamen termen en namen voorbij, een mij onbekende wereld. Maar in grote lijnen komt het neer op bewustwording. Terwijl ik verder wil schrijven om dit uit te diepen, ontbreken mij de woorden. Ik kijk wat rond op internet en de chaos in mijn hoofd wordt alleen maar groter. Wat me boeit is de blijdschap en de passie die ze uitstralen. Als we dat nou eens allemaal deden, ieder op onze eigen manier.
Een zin die ik van hun site heb geplukt:
Harmonie komt wanneer licht en energie vrij mogen stromen

Advertisements

Read Full Post »

Geworteld

Het was een onbestemd gevoel. Een ‘grijze’ dag en geen energie om iets te ondernemen. Zodra het even droog was ben ik bewust naar buiten gaan. Wat ben ik blij met het fietspad achter mijn huis. Al die oude bomen langs het kanaal. Het blijft een bron van inspiratie. Dit keer bleef mijn aandacht gevangen door een schitterende boom die half over het water hing. Scheefgegroeid door de tand der tijds. Heeft kleine en grote stormen overleefd. Diepgeworteld. Ik voelde me verbonden met deze boom. Ook aan mij zijn stormen voorbij gegaan. Ook het kille briesje van deze ochtend ging weer voorbij. Het begon weer te regenen, maar ik voelde me weer energiek.

Laat mij als een boom zijn

Zoals een boom in de grond geworteld is
Zo zou ik in het leven willen staan
Vanzelfsprekend de seizoenen volgend
Bloesemen als het mijn tijd is
Bloeien als het warm genoeg is
Mijn bladeren laten vallen in volledig vertrouwen
Dat er een nieuwe bloeitijd komt.
En kaal durven zijn
Om me te richten op innerlijke groei

Maar in plaats daarvan probeer ik het leven
Naar mijn eigen beeld te vormen
Door alles weg te snijden, te knippen en te zagen
Wat me niet bevalt
Alsof ik het natuurlijke verloop van mijn leven kan controleren
Ik probeer te bloeien als de tijd nog niet rijp is
Als mijn bladeren vallen verzet ik me hevig
Ik wil niet dat het gebeurt: niet nu, niet zo…

Laat mij echter als een boom zijn
Heel natuurlijk
Bereidwillig de stroom van de omstandigheden volgend
Zo zou ik willen leven
…én sterven

Anky Floris

Read Full Post »

Grijs

Ik doe de gordijnen open en verwelkom een grijze natte dag. ‘Grijs,’ daar is dat woord weer. In een grijs verleden zag ik mezelf als een grijze muis. In het nu zie ik steeds meer mensen om me heen met grijze haren. Of dit met zorgen te maken heeft of met leeftijd laat ik in het midden. Dit weekend liet een vriendin met prachtig (geverfd) bruin lang haar het knippen en is nu helemaal blij met haar korte, beginnend grijze koppie. Het staat haar fantastisch. Grijs heeft te maken met je gedachtes en interpretaties. De een ziet een grijze wolk en denkt alleen: het is bewolkt. Een ander ziet dezelfde wolk en denkt: Het is slecht weer.
Grijs, een neutrale tint….

Het geluk in je leven hangt af van de kwaliteit van je gedachten.

Je ziet dingen niet zoals ze zijn,
je ziet dingen hoe je bent.

Read Full Post »

Schenk aandacht


Sinds mijn verhuizing ervaar ik meer rust. Met gevolg meer betrokkenheid. Tijdens een gesprek ben ik gefocust op de ander en denk niet stiekem aan wat ik nog meer moet doen die dag…, de dingen die ik doe geef ik mijn aandacht. En dat geeft een geweldig gevoel van rust. Aandacht is gratis. Geef het aan jezelf en aan anderen.

Als je loopt, dan loop je…

Haast hebben is net zo zinloos als weinig verf hebben
en dan heel vlug schilderen om klaar te zijn
voordat de verf op is.

Read Full Post »

Smile

Elke ochtend komen de woorden vanzelf en ontstaat er een gedachtenspinsel. Of ik lees of hoor iets wat mij raakt en deel dit met jullie. Nooit is er een verborgen agenda.
En kijk wat er gebeurt. Na mijn blog: fotocamera gezocht, kreeg ik van J. spontaan haar fototoestel.
Op mijn verjaardag werd ik door (een andere) J. verrast met een CD van Sweet people. Hij had de blog gelezen van afgelopen woensdag….
Dit zijn mijn pareltjes op mijn weg.

Read Full Post »

Niets..


Een hele dag jarig zijn. Me jarig voelen. Rust, ruimte, niets gepland. Er kome wat komt. Bezoekjes, fijne gesprekken, lieve wensen en cadeautjes. Een hele dag geen moeten, geen gedoe. Een dag niets. Alleen maar meegaan met de flow. Een hele dag genieten. Het is goed!

Wie het geluk niet kan genieten als het komt, moet niet klagen als het hem verlaat.

Read Full Post »

Hallo, ik ben jarig

Ik sla mijn ogen open en zie dat het nog donker is. Net als vroeger….. heel vroeg wakker worden op je verjaardag. De dag ligt nog onbeschreven voor me. Ik heb er helemaal zin in!
Gisteravond hoorde ik het liedje van Harrie Jekkers ‘De man in de wolken.’ Het laat zien dat je je eigen leven moet leiden en je niet moet laten beïnvloeden door de omgeving. Lees de tekst maar eens, neem de tijd.

De man in de wolken

Hoe de man in de wolken eigenlijk heette
En waar hij vandaan kwam, was onbekend.
In het dorp beneden wou ook niemand dat weten
De man in de wolken, zo stond hij bekend.
De man in de wolken kwam nooit naar beneden
Alleen, maar volmaakt gelukkig was hij
En dat had een bijzondere reden
Aan de muur van zijn huis hing een prachtschilderij.
De man in de wolken kon er uren naar kijken
In schoonheid gingen zijn dagen voorbij.
Een hoger geluk kon hij niet bereiken
Dan kijken en kijken naar het prachtschilderij.
En vaak zag je mensen naar boven toe lopen
Naar de man in de wolken met het prachtschilderij.
De deur van zijn huis stond voor iedereen open
Kom er maar in, zei hij altijd gastvrij.
En iedereen gaf hem omdat het zo hoorde
Een brood of wat wijn, als een soort van entree.
Dat was door de jaren gewoonte geworden
Voor de man in de wolken nam je iets mee.
En op een stoel naast de man in de wolken gezeten
Werd alles opeens zo helder als glas.
Het prachtschilderij deed je even vergeten
Hoe treurig en lelijk het leven soms was.

Het was een landschap zo mooi, zo schitterend leeg
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
In het licht van een eindeloos opgaande zon.

Op een dag kreeg de man in de wolken bezoek
Van een vreemdeling die hem een hand gaf en zei
U schijnt de bezitter te zijn van een doek
Dat beneden bekend staat als het prachtschilderij.
De man in de wolken zei komt u maar binnen.
De vreemdeling ging voor het landschap staan
En raakte vervolgens totaal buiten zinnen.
Het is niet te geloven, hoe komt u hieraan
Een meesterwerk en kijk toch eens even
Compleet met lijst en signatuur.
Meneer, u bent binnen voor de rest van uw leven
Hier hangt een gigantisch fortuin aan de muur.
De man in de wolken wilde vergeten
Wat de vreemdeling hem die dag had verteld
Maar er was iets veranderd, alleen door te weten
Dat schoonheid was uit te drukken in geld.
Tegen bezoekers zei hij steeds vaker
Raak het niet aan, kom niet te dichtbij.
Hij veranderde langzaam in een bewaker
Een voorzichtige man met een prachtschilderij.
En toen kwam de angst en kwamen de dromen
Dieven die schreeuwden kom hier met dat doek.
En zo is het slot op zijn voordeur gekomen
En kreeg de man in de wolken steeds minder bezoek.

Het was een landschap zo mooi, zo schitterend leeg
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Je kon zien hoe alles een vorm en een kleur kreeg
In het licht van een eindeloos opgaande zon.

De man in de wolken dacht soms nog even
Terug aan de tijd toen het prachtschilderij
Nog aan iedereen troost en warmte kon geven.
Maar zo mocht hij niet denken, die tijd was voorbij.
Hij moest het beschermen, desnoods met zijn leven
Dat was hij aan de schoonheid van het landschap verplicht.
Een diefstal zou hij zichzelf nooit vergeven
Dus deed hij alles wat dicht kon nog dichter dan dicht.
Maar toch werd bij banger, geen nacht die voorbijging
Of hij hoorde de dieven en ze vonden het vast
Want ze wiste dat het bij hem aan de muur hing
En toen sloot hij het landschap op in een kast.
Maar de plek waar het prachtschilderij had gehangen
Werd leger en leger en op den duur
Werd de man in de wolken gek van verlangen
En hing hij het landschap terug aan de muur.
Die nacht heeft hij uren en uren gekeken
Naar de vormen, de kleuren en de opgaande zon
Maar de glans was verloren, de schoonheid geweken
Alsof hij niet meer goed kijken kon.
Toen opeens zag hij alles zo helder als glas
Daar hing in een lijst zijn angst aan de muur
Die nacht in de wolken begreep hij dat pas
En smeet hij het prachtschilderij in het vuur.
De man in de wolken zag het landschap verkleuren
En de opgaande zon in vlammen opgaan.
Toen stond hij op, deed het slot van zijn deur
En verbaasd bleef de man in de wolken toen staan.

Hij zag een landschap zo mooi, zo schitterend leeg
Zo moest het geweest zijn toen de wereld begon.
Hij zag hoe alles een vorm en een kleur kreeg
In het licht van een prachtige opgaande zon.

Read Full Post »

Older Posts »