Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2012

Dementie

Vanmiddag wordt ze begraven. De ‘oude buurvrouw.’ Ze is een deel van ons leven. Lang geleden heeft ze haar man verzorgd, die dementeerde. Nu, 96 jaar, overlijdt ze zelf aan deze ziekte.
‘Je naam is Buurvrouw. Je wilde zo graag naar je hemelse Vader, ook Hij noemt je bij je naam.’

Kom dichtbij mij staan,
noem mijn naam,
raak mij aan,
en omarm mij en pak mijn hand
en leid mij de weg.

Praat rustig,
en gebruik eenvoudige zinnen,
geen dubbele informatie,
in één zin,
want ik kan het allemaal
niet meer volgen,
daar het even snel verdwijnt
als dat het komt, het woord,
de zin evenals de vraag.

Luister aandachtig,
stel de vraag simpel,
word niet boos of kwaad op mij,
als ik het niet meer weet,
want alles is gewist.

Laat het onderwerp even rusten
als het niet meteen lukt
vraag niet wat,
ik gister heb gedaan
of waar ik geweest ben,
want dat bestand is al weer gewist.

Ken mijn levensverhaal,
corrigeer mij niet
want ik leef in een andere wereld,
waar heden en verleden
door elkaar lopen.

Al gedraag ik mij anders
en soms als een kind,
weet dan dat ik anders
ben geweest maar alles is gewist.

Neem zoals ik nu ben en vergelijk
mij niet in wie ik was maar hou het
wel in je hart en in je herinnering.
Want daar leef ik voort
zoals je mij kende en hoe ik was
en leefde maar nu is alles gewist.

Al is mijn wereld nu anders
en leef ik in het verleden,
dat is nu mijn realiteit
maar behandel mij niet naar heden,
maar neem mij nu zoals ik nu ben,
ook al lijkt het niet zo.

Maar ik ben gelukkig en verdrietig ook,
mijn eigen manier,
in mijn eigen nieuwe wereld die anders is,
want alles lijkt gewist,
maar leeft voort in mijn hart,
ook al kan ik het niet meer zeggen of bewoorden.

Read Full Post »

Volg je hart

De inspiratie komt pas laat op gang. Van een lieve vriendin kreeg ik vanmorgen een tijdschrift met op het voorblad: ‘Volg je hart.’
En de inspiratie stroomt binnen. Als ik mijn hart volg laat ik de boel de boel en kruip met een spannend boek op het balkon. Als ik mijn hart volg rek ik de ‘zomervrijheid’ tot het laatste moment. Maar ja….. er moet worden gestofzuigd, er moeten afspraken gemaakt worden, die ene vergadering moet worden voorbereid…. Misschien kan ik mijn lichte tegenzin verdrijven door mijn volledige aandacht te leggen in wat ik doe. Vanuit mijn hart. Leven in aandacht.

Read Full Post »

Teambuilding

In de agenda stond: Teambuilding, Leven in aandacht. Een dag Den Haag, Scheveningen met als toetje een lezing van de Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh. Voor P. pakte het anders uit. Zij bracht de dag ‘in aandacht’ door in bed, ziek. Meid, we hebben je gemist! Brainstormen in de auto, cultuur opsnuiven in Den Haag en op het strand werd onze aandacht getrokken door honderden meeuwen. Ze vlogen rakelings over onze hoofden, hurkten bij ons neer in het zand en onder de tafel werd ik in mijn teen gepikt. Aandacht.
Tweeënhalf uur luisteren en ervaren temidden van 2000 mensen in een zaal. Thema van de lezing was mindfulness. Een dertigtal Boeddhistische monniken en nonnen zaten om de bijna 86 jarige Thich Nhat Hanh heen, allemaal in kleermakerszit. Mijn buurvrouw zat in totale vervoering …Adem in… en stuur je adem naar de pijnlijke plekken in je lichaam… ik had er een flinke taak aan. Mijn opgetrokken benen voelden pijnlijk aan, een zere nek, mijn rug protesteerde tegen de ongemakkelijke rugleuning. Er waren twee sferen merkbaar. Van volledige devotie en onrustig heen en weer geschuifel. …Adem uit… en glimlach.
Een dag met een gouden rand.
Met een grote glimlach begin ik deze nieuwe dag. In aandacht!

Read Full Post »

Geen mens

Geen mens kent mijn geheimen,
mijn vreugden mijn verdriet.
Geen mens kent mijn geheimen,
nee zelfs de liefsten niet.

Al deel ik mijn geheimen,
mijn leven en mijn lied
met mensen die mij kennen,
zij kennen mij toch niet.

Door Eén laat ik mij kennen,
door Hem word ik gekend;
Hij weet van mijn geheimen,
al voordat ik ze zend.

– Gerda van Marle –

Read Full Post »

Breng me je ego


De keizer en zijn ego
Op een dag kwam de keizer bij Bodhidharma met een dringende vraag:
‘Er is veel onrust van binnen. Ik ben zeer ambitieus; hoewel ik een van de grootste keizerrijken ter wereld bezit, voelt het ego zich nog steeds ontevreden.’
Bodhidharma lachte en zei: ‘U bent bij de juiste persoon gekomen. Een ding moet u doen: kom in de vroege ochtend bij me, om vier uur. En vergeet niet uw ego mee te brengen; als u het niet meebrengt, kan ik niets doen.’
De keizer voelde zich wat verward en hij vroeg: ‘Wat bedoelt u?’
Bodhidharma zei: ‘Precies wat ik zeg, dat bedoel ik. Breng uw ego mee en ik zal er voorgoed een eind aan maken.’
De keizer kon die avond niet slapen. Hij probeerde alles uit zijn hoofd te zetten en niet te gaan, maar hij was ook wel nieuwsgierig naar deze bijzondere man. Hij had vele wijze mannen en grote heiligen ontmoet, maar niemand had ooit vanzelfsprekend gezegd: ‘Breng het en ik zal er voorgoed een eind aan maken.’
Hij besloot uiteindelijk toch maar te gaan. En Bodhidharma zat al klaar op de grond. De keizer naderde hem bevend. Bodhidharma zei: ‘Alleen? Waar is uw ego?’
De keizer antwoordde: ‘Het is niet iets dat ik kan meebrengen Het zit altijd in me.’
Bodhidharma zei: ‘Dan is het goed. Ga zitten en doe uw ogen dicht en probeer te ontdekken waar het zich schuil houdt. Op het moment dat u het te pakken hebt vertel het me dan.’
Trillend zat de keizer alleen in het tempeltje buiten de stad en voor het eerst in zijn leven sloot hij zijn ogen om te mediteren. Hij keek rond in zichzelf: waar is het ego? Een uur ging voorbij en nog een uur. De zon kwam op en de keizer zat in een staat van gelukzaligheid. Bodhidharma schudde hem door elkaar en sprak: ‘Nu is het genoeg – twee uur! Waar is het?’
En de keizer begon te lachen. Hij boog zijn hoofd, raakte Bodhidharma’s voeten aan en zei: ‘Ik kan het niet vinden.’
Bodhidharma lachte en zei: ‘Zie je wel! Ik heb er een eind aan gemaakt. Wanneer u ooit weer dat rare idee hebt over uw ego, vraag dan niet aan anderen hoe u het moet opgeven, maar sluit uw ogen en tracht te vinden waar het zit.’

Uit: Lente in je hart

Read Full Post »

Met open mind

Het leven is kwetsbaar. Het is niet vanzelfsprekend om ‘s ochtends wakker te worden in gezondheid. Om je verjaardag te vieren. We verwachten oud te worden, gelukkig te worden… Verwachtingen, komen ze uit dan zijn we niet meer verrast en dankbaar, want we hadden het immers verwacht. Komen ze niet uit, voelen we ons teleurgesteld. We kunnen het beste onze mooie en ook angstige gedachten loslaten.
Het is mij gelukt gisteren. Ik werd verrast met veel bezoekjes, post, mails en lieve cadeautjes. Een dag met een gouden rand. Dank jullie wel.

Balancing rock
Verwacht de rost te zullen vallen of te blijven staan…. Of is het goed en heeft hij geen verwachtingen?

Read Full Post »

Carpe Diem

De uitslag was pittig! Ze heeft een lange weg te gaan. Een weg vol onzekerheid en pijn. Nu even rusten op de bodem van de put in het donker. Voel de pijn, voel de weerstand, voel je verzet! Laat het er zijn. De put is nu voor jou een veilige plek. Ervaar alles. Op dit moment kun je niets veranderen. Accepteer dit en je zult zien dat er een lichtstraaltje voorbij schiet, en misschien nog wel één….
Ik kom even bij je zitten, voel met je mee.
Zie vanmorgen ook een lichtstraal, een schitterende zelfs. Jarig. Een jaar in gezondheid erbij gekregen. Hoe groots is dat!
Carpe Diem!

Read Full Post »

Older Posts »