Feeds:
Posts
Comments

Archive for April, 2011

Royalty


We dachten alledrie hetzelfde. Stoppen met bespreken en de knop aan van de tv. Samen zwijmelen bij The Royal wedding. En het was mooi. Maar….. Er kwam van alles in me op. Van strak, binnen de lijntjes tot het ontbreken van emoties, spontaniteit , verrassing..
Hoe anders zal de dag van vandaag eruitzien. Koninginnedag. Ook allemaal gepland, maar met iets meer ruimte voor spontaniteit.
Ook veel alledaagse situaties liggen vast. We houden ons vast aan structuren en verwachtingen. We beperken onszelf. We doen wat hoort.
Steeds vaker kriebelt het en voel ik de neiging om buiten de lijntjes te treden.

Fijne Koninginnedag!

Read Full Post »

‘Het hoort zo’

‘Het hoort zo.’ Steeds als ik deze zin hoor voel ik een kriebel. Is het wel zo en waarom? ‘Het hoort zo’ kan een erg overtuigend idee zijn. Het gevolg van een bepaalde aangeleerde manier van denken. We kijken naar situaties vanuit ons oordelende ego. Dit ego, oftewel het denken geeft een betekenis aan situaties. Of een gebeurtenis dus goed of fout is hangt af van degene die ernaar kijkt. Als ik van een ander hoor dat iets zo hoort, ga ik onwillekeurig nadenken hoe iets zou moeten zijn. Wat verzet impliceert tegen wat is. Ieder beleeft zijn werkelijkheid op zijn eigen manier.
‘Het hoort zo.’ Prima, maar houd het bij jezelf en maak er geen dwingende boodschap van.
Goed nadenken en naar je hart luisteren en het liefst af en toe buiten de lijntjes treden….. is wat mij betreft een goede mix.

Read Full Post »

even een samengaan van wegen,
het delen van een lach, gevoel, er is contact.
dan scheiden de wegen zich weer.
herinnering.

De ochtendlijke fietstochten langs het kanaal halen mij uit het onbewuste. Water aan de ene kant en oude bomen aan de andere. Niet een is gelijk aan de ander. Wel zijn ze allemaal stevig geworteld. Ik voel me bewust, aanwezig, voel vertrouwen en ook nieuwsgierigheid naar wat de dag mij brengt. Gister was dat een waardevolle ontmoeting. Een gezicht, een stem uit het verleden. Met weinig woorden hebben we veel bijgepraat. Ze noemde me krachtig, sterk. Ik denk aan de bomen langs het kanaal. Ik denk ook aan de opgedroogde traan. Het kan naast elkaar bestaan. Zwakte en kracht, twijfel en weten, verdriet en geluk.

Vandaag
Elke dag is een nieuw begin.
Een geschenk als je de inhoud onderkent.
Een hel als je verdriet, pijn en ellende blijft vasthouden.

Read Full Post »

Oude, nieuwe dag

En weer is daar een nieuwe dag. Tijd… Van de één op de andere minuut ben je een dag, een week, een maand, een jaar verder. Of je nou beweegt of niet… Hoe hard je ook rent, loopt, probeert de tijd stil te laten staan…

Het verhaal van liefde en tijd

Er was eens, heel lang geleden, een eiland waar alle gevoelens leefden.
Geluk, Droefenis, Kennis, en alle anderen.
Ook Liefde woonde daar.
Op een dag werd aangekondigd dat het eiland zou zinken. Dus iedereen maakte zijn boot in orde en vertrok.
Alleen liefde bleef.
Liefde wilde tot het laatste moment op haar mooie eiland blijven.
Toen het eiland bijna ging zinken besloot Liefde om hulp te vragen.
Rijkdom kwam voorbij zeilen in een jacht zo groot als een huis.
Liefde vroeg “Rijkdom, kan ik meevaren, het eiland gaat zinken”
“Nee zei Rijkdom, nee dat kan niet, want mijn schip ligt vol met goud en zilver, er is echt geen plaats voor jou.”
Toen vroeg Liefde aan Verwaandheid, die even later in een prachtige boot voorbij kwam:
“Verwaandheid, help me alsjeblieft….”
“Nee, Liefde. Het spijt me.” sprak Verwaandheid.” Je bent nat en ik wil niet dat mijn mooie boot vies wordt.”
Toen zag ze Droefenis en Liefde vroeg ook haar om hulp.
”O, Liefde” zei Droefenis “ik ben zo verdrietig, ik wil even alleen zijn.”
Toen kwam Geluk langs, maar die was zo gelukkig dat ze Liefde niet eens hoorde toen ze riep.
Opeens hoorde ze een stem “Kom Liefde, ik neem je mee.”
Liefde was zo dankbaar dat ze vergat te vragen hoe hij heette.
Toen ze op het vasteland waren, gingen ze ieder hun eigen weg.
Maar Liefde realiseerde zich dat die man haar gered had toen iedereen haar op het eiland achter liet
Ze ging naar Kennis en vroeg: “Wie heeft me geholpen?”
“Dat was de tijd” zei Kennis.
“Tijd?” vroeg Liefde.
“Waarom heeft Tijd me geholpen”
Kennis glimlachte wijs en antwoordde:

“Alleen tijd is in staat de grootheid van Liefde te kennen.”

Read Full Post »

Een traan

Een traan

Ik voel een traan vanuit mijn tenen naar boven komen,
maar hij bereikt de oppervlakte niet.
Onderweg raakt hij allerlei onvervulde dromen;
droogt op voor hij mijn ogen ziet.

Een afwezige blik, zoekend, oneindig ver.
Mijn ogen tasten naar de maan.
De hemel laat niets zien, zelfs geen ster.
Ik voel een nieuwe opkomende traan

Nog een paar uurtjes en het wordt weer licht.
Ik denk weer aan het Paasfeest na Goede Vrijdag
en veeg een enkele traan van mijn gezicht.
Nog even en er begint een nieuwe dag…

april 2011
Femmy.

Read Full Post »

Ingewijd

Het is zover. Ik heb mijn nieuwe bed ingewijd. Van een opklapbed met piepdun matras naar een 1 pers. bed met alles erop en eraan. Wat een luxe. Ik zwem in de ruimte. Heb heerlijk geslapen.
Waarom nu pas? Ik heb de situatie zelf gecreeerd. Wat hield mij tegen om eerder een bed te kopen? Een oud Hindoeistisch gezegde luidt: ‘Hij die niet kan dansen beweert dat de vloer niet vlak is.’ Als je niet kunt dansen is dat je eigen keus. Maar als je de situatie wilt veranderen houden alleen je eigen excuses je tegen. Ik heb ze allemaal losgelaten, te duur, wentelen in zelfmedelijden, mijn weerstand om mijn eigen wensen te vervullen, enz. Er is veel bewustzijn nodig om bewust te zijn…., om oude denkgewoontes los te laten, om eigen keuzes te maken.
Bewustzijn haalt je uit het gewone denken.

Read Full Post »


Goede vrijdag, stille zaterdag, maar NU is het Paaszondag!

De boodschap is: HOOP!

Dit kwam ook terug in het Goede vrijdagverhaal van The Passion, in het lied:

Geef mij nu je angst, ik geef je er hoop voor terug.
Geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug.

Het volgende gedicht sluit aan bij mijn zijn van nu.

Geloof in het leven!

Als je nooit omhoog kijkt, niet je oog naar boven richt,
zal je nooit de zon zien met haar stralenkrans van licht.

Als je niet omlaag kijkt, naar de grond waar op je staat,
zul je nooit de steen zien die jou pijnlijk vallen laat.

Als je nooit vooruit kijkt, niet het onbekende ziet,
grijp je naast de kansen die de toekomst biedt.

Als je niet terugkijkt naar de sporen die je maakt,
zal je nooit de mens zien die steeds meer op afstand raakt.

Welke weg je inslaat, welke richting je ook kiest,
altijd blijft er iets over dat je uit het oog verliest.

Welke weg is beter, welke richting is verkeerd?
Nooit zal je het weten, als je niets doet of probeert …

De dagelijkse gedachte van vandaag luidt:

Loop alsof je de aarde kust met je voeten. Dan laat elke stap een bloem bloeien.

Read Full Post »

Older Posts »