Feeds:
Posts
Comments

Archive for October, 2013

Stil

Vanochtend is elk woord er één teveel.
Het is stil in mij.

Werkelijkheid

De werkelijkheid van iemand anders
is niet gelegen in wat hij je onthult
maar in wat hij je niet kan onthullen.

Als je hem dus wilt begrijpen
luister dan niet alleen naar wat hij zegt
maar veel meer naar wat hij niet zegt”.

– Kahlil Gibran –

Read Full Post »

Waar

Perplex. Dat is het woord van vanmorgen. Perplex dat er een nieuw schilderij wordt getekend.
Ik kijk ernaar en denk aan een stukje dat ik meer dan drie jaar geleden heb geschreven, perspectief:

Een waterdruppel en zeven waarheden

Een Oosterse wijze leermeester ging eens met zeven leerlingen een ochtendwandeling maken, terwijl de dauw nog over het land lag. Na enige tijd brak de zon door en de dauwdruppels schitterden dat het een lieve lust was! Bij een grote dauwdruppel liet de oude meester halt houden. Hij schaarde zijn leerlingen zodanig rondom de druppel dat de zon erop bleef schijnen en vroeg hen welke kleur de druppel had.
‘Rood,’ zei de eerste.
‘Oranje,’ zei de tweede.
‘Geel,’ zei de derde.
‘Groen,’ zei de vierde.
‘Blauw,’ zei de vijfde.
‘Paars,’ zei de zesde.
‘Violet,’ zei de zevende…
Ze stonden verbaasd over de verschillen en omdat ze allemaal zeker waren van de kleur die de druppel had, ontstond er bijna ruzie. Toen liet de oude meester hen enige keren van plaats wisselen. En heel langzaam drong het tot hen door dat, ondanks de verschillen in hun waarneming, ze toch allemaal hun waarheid hadden gesproken. Nadat er zo enige tijd verstreken was, liet de oude meester hen weer hun oorspronkelijke plaats innemen. Maar omdat intussen de zon gedraaid was, kaatsten er weer heel andere kleuren terug vanaf de grote dauwdruppel. En de meester sprak: ‘Hoe u de waarheid ziet, hangt af van de plaats en de tijd die u in het leven inneemt, zoals u daarnet een deel van het licht hebt gezien en dat voor de waarheid aanzag. Wees daarom niet alleen tolerant, maar ook blij dat er andere meningen zijn.

waterdruppel

Doorgaan

Als je in mensen geloofd hebt
die het lieten afweten: Ga dan toch door te geloven

Als je op een wonder gehoopt hebt
dat niet is gebeurd: Ga dan toch door en blijf hopen

Als je een spoor van liefde na wilde laten
dat werd vertrapt: Ga dan nog verder met liefde

Als je gedroomd hebt en daarna ontwaakt,
droom weer en droom verder
tot aan de morgen!

Read Full Post »

Licht

In het duister sta ik met uitgestrekte lege handen… en elke dag verschijnen er vuurvliegjes die mij verlichten. Pas met lege handen besef ik hoe rijk ik ben.

geven-300x287


Op een dag werd het donker in het bos. De dieren rilden en huiverden en lieten hun hoofd tussen hun schouders zakken. Het was nog nooit zo donker geweest.
‘Donker! Donker!’ riepen ze en ze werden boos, trokken bomen en struiken uit de grond en trapten met opzet op elkaars tenen, vleugels en staart.
‘Au! krasten, kwaakten, loeiden en brulden ze, en ze holden door elkaar tot het zo donker was dat ze elkaar niet meer konden zien en tegen elkaar botsten.
Grote builen verschenen op hun hoofd, en hun gedachten waren donker en kil.
‘Hu!’ riepen ze. ‘Wanneer wordt het weer licht?’
Sommige dieren meenden dat het nooit meer licht zou worden. Ze wisten het zeker! riepen ze. En als iemand vroeg: ‘Waarom?’ dan gilden ze: ‘Omdat het zo is!’
Het was zo donker dat zelfs de mol onder de grond tegen de muren van zijn hol botste en somber begon te mopperen. Maar plotseling, tegen het einde van het jaar, verscheen er een lichtje.
‘Wie is daar?’ riepen de dieren verbaasd.
‘Ik…’ zei een stem.
‘Wie ben je?’
‘Dat… eh… weet ik niet,’ zei de stem. ‘Ik kan mezelf niet goed zien.’
‘Waar kom je vandaan?’ vroegen de dieren.
‘Tja…’ zei de stem, ‘wist ik dat maar… volgens mij kom ik nergens vandaan… waar zou ik eigenlijk vandaan kunnen komen?’
De dieren zwegen en keken met grote ogen naar het onbekende lichtje. Maar opeens zag de eekhoorn wie het was. ‘Je bent het vuurvliegje!’riep hij. ‘Ik zie het!’
‘O!’zei het vuurvliegje. ‘Ben ik nu het vuurvliegje… ach… dat wist ik niet.’ En hij dacht: zo zo… ik ben dus het vuurvliegje… en hij knikte verwonderd in zichzelf.
De dieren gingen om hem heen staan en het vuurvliegje verlichtte ze allemaal: de tor, de kever, de olifant, de kikker, het nijlpaard, de mier en iedereen. De dieren lieten de warme gloed over hun gezicht glijden en het speet hun dat ze met opzet op elkaars staart, tenen en vleugels hadden getrapt.
“Kun je nóg harder branden?’ vroegen sommigen.
‘Nóg harder?’ vroeg het vuurvliegje verbaasd, en hij brandde nog iets harder. Het hele bos werd lichten warm. De dieren waren zo blij dat ze besloten een verjaardag te vieren, ook al was er niemand jarig.
‘Gefeliciteerd!’ riepen ze en ze grepen elkaars hand, poot of vleugel en schudden die.
‘Dank je wel!’ En alles wat ze elkaar cadeau konden geven gaven ze elkaar cadeau. Niet lang daarna dansten ze, terwijl het vuurvliegje op een tak van de beuk zat.
‘Niet uitgaan hoor!’ riepen de dieren omhoog.
‘Nee,’ zei het vuurvliegje. Hij wist niet eens hoe dat moest. Zou ik hier altijd blijven? dacht hij. Maar wat is altijd eigenlijk… is dat hetzelfde als nu…? Er verschenen rimpels in zijn voorhoofd en heel voorzichtig haalde hij zijn gloeiende schouders op.

– Toon Tellegen –

Echte vriendschap gaat samen met de vrijheid om te vragen, te zeggen, te doen en te zijn.

Read Full Post »

Storm

storm Wat een boeiend schouwspel. Het afgelopen uur was er slechts de storm en ik.
Op een prominent plekje voor het raam installeerde ik me en bekeek het stormgeweld buiten.
Hevige rukwinden, afbrekende takken en snel voorbijtrekkende wolken.
Het doet me denken aan de storm die nu door mijn leven woedt.
Ik besef dat ik de wind niet tegen kan houden, net zomin als de gedachtestorm in mijn hoofd.
Vanaf het plekje voor het raam zie ik de storm, maar wordt niet meegesleept.
Vanaf een stil plekje kijk ik naar het stormgeweld in mijn gedachten, mijn leven en word niet meegezogen.
Ik denk aan de ballon, die met deze harde wind hemelhoog vliegt.

Read Full Post »

Wintertijd

graankorrelDag Winter, zei de Zomer,
is het weer zover?
Winter knikte.
Ze bogen zich over Herfst heen
en gaven elkaar een hand.
Het had iets van een prille romance.

Zoals vorig jaar? vroeg de Zomer.
Zoals vorig jaar, zei de Winter.
En ze kwamen nog wat dichter
en omhelsden elkaar,
zo innig en teder
dat de tijd ervan stilviel…

Tot Herfst het welletjes vond,
zich met een nijdige wind
tussen hen in blies
en Zomer en Winter
met een rukwindje uiteendreef.

Zo kwam de tijd
een uurtje later opnieuw op gang
en stormt het steeds weer
rond deze tijd van het jaar.

– Geert de Kockere –

De zomer maakt plaats voor de winter. Ze trekt zich terug. De lente kijkt ernaar en wacht.
Als de graankorrel niet loslaat sterft zij. Laat zij los en valt in de aarde dan sterft zij en brengt veel vrucht voort.

Loslaten is nodig, niet alleen voor mijn eigen groei…

Read Full Post »

Belevenis

geniet_van_elk_moment Ingesloten tussen gisteren en morgen. Een vrije zone. Gevoelens, gedachten hebben ruim baan. Het voelt heftig.
MAAR er is zoveel te beleven in het hier en nu, zoveel te genieten! Oudste stuurde me een boek, jongste gaf een prachtige sjaal. Bijzondere ontmoetingen, gesprekken. Door vele handen gedragen.
Een week geleden werd in het historisch museum in Deventer het idee geboren om op zoek te gaan naar een ‘gek’ schilderij waar ik blij van zou worden. En nu werd ik meegenomen naar de Galerie Maya Wildevuur in Midwolda. Een kakafonie van kleuren omringde me. Schilderijen die ik stuk voor stuk in mijn kamer zou hangen.
Het leven is een feest, zelfs als het moeilijk wordt. Want er is zoveel te beleven.
Groningerland 009

Read Full Post »

Wees jezelf

be yourself Zo graag wilde ik ‘goed’ bevonden worden, en aardig. Door IEDEREEN! Ik verliet er mijn eigen pad voor. Tot ik in het struikgewas bleef haken.
Nu zie ik de kleuren van de herfst, en van het veertje. Prachtig! Ze laten me zien dat zij goed zijn. Dat ik goed ben. Dat ik mijn eigen weg mag bewandelen ongeacht de meningen van anderen.
Het veertje zweeft door de lucht, met de mooiste kleuren. En kijk eens hoeveel veren er met mij meezweven. Eén groot kleurenpalet.

Read Full Post »

Older Posts »