Feeds:
Posts
Comments

Archive for February, 2013

Schommelen

schommelen_01D2FE5143BB30C7C12579A4005D824E_1 Het hardlopen wekenlang overslaan in de winter bevordert de conditie niet. Vanmorgen was ik na een paar minuten al uitgeteld. Ik heb de tijd volgemaakt met afwisselend een paar minuten hardlopen en wandelen. Eigenlijk ook prima. Maar wat zou het fijn zijn om een continue flow te hebben. Niet alleen met hardlopen, maar ook in het leven. Niet zoals nu de ene dag in een uur heel veel werk verrichten en een andere dag komt er niets uit mijn handen. Ik schommel er wat op los. Soms geniet ik heel erg van het schommelen en dan weer wil ik hem laten stilstaan. Het leven kabbelt niet rustig door. Geen dag is hetzelfde. Het verzet dat even binnenkwam werk ik de deur uit en ik ga genieten van de beweging van vandaag.

Advertisements

Read Full Post »

Lief nachtuiltje

Wat is het fijn om mensen te zien genieten, om ze blij te maken. Aandacht is zo belangrijk. En ineens was daar die stem die zei: En nu jij. Ga maar liggen. WAUW! Ik kreeg een schoonheidsbehandeling. Persoonlijke aandacht, prachtige muziek op de achtergrond en een heerlijk zacht velletje… Carpe Diem!
aandachteekhoorn
De eekhoorn was bedroefd. Weer had de wind hem overgeslagen en hem geen brief bezorgd. Niemand denkt aan mij, dacht hij. Terwijl hij zelf wel aan duizend dieren dacht.
Hij dacht aan de mier, de olifant, het nijlpaard en aan de mug. Hij dacht aan de otter, de leeuw, en aan de ekster. De beer, de wesp, en aan de mus.
Hij dacht aan iedereen. Aan wie dacht hij al niet? ‘Aan mij,’ zei een stem.
De eekhoorn schrok op en keek naar buiten. Het regende en er was niemand te zien. ‘Hallo’, riep hij.
‘Hallo’, zei de stem. ‘Waar ben je, ik bedoel: wie ben je?’ riep de eekhoorn. ‘Ik ben hier.’ ‘Hier?’ Toen zag de eekhoorn naast zijn deur, in een donkere hoek, helemaal opgevouwen, het nachtuiltje liggen. ‘O ben jij het,’ zei de eekhoorn. ‘Zie je wel,’ zei het nachtuiltje. ‘Je dacht niet aan mij, terwijl ik al dagenlang aan jou denk!’ ‘Aan mij??’ ‘Aan jou!’zei het nachtuiltje. ‘Kijk maar.’ En hij vouwde zijn vleugels open. De eekhoorn las, van de ene vleugel naar de andere:
Hallo eekhoorn, Hoe gaat het met jou? Met mij gaat het goed, of eigenlijk niet zo goed omdat je nooit eens aan mij denkt. Denk je eens aan mij? Nou dag! Nachtuiltje.
Toen vouwde het nachtuiltje zijn vleugels dicht, schudde zich een paar keer door elkaar en vouwde zijn vleugels weer open. Ze waren wit.
Met ernstige, glanzende ogen gaf hij een takje aan de eekhoorn en de eekhoorn schreef: Lief nachtuiltje, Weet je, ik moet altijd een beetje aan je denken.
Ik bedoel: voortaan. Want ik vind je lief. Schrijf je me gauw nog eens? Dag! Eekhoorn.
Het nachtuiltje vouwde heel voorzichtig zijn vleugels dicht, steeg op en vloog weg. De eekhoorn ging naar binnen om in de stoel voor het raam een tijd te gaan nadenken.

Toon Tellegen,
Uit misschien wisten zij

Read Full Post »

Wakker

Voor de derde nacht op rij lig ik een paar uur wakker. De afgelopen dag komt langs. Morgen komt langs. Maar dan is er niets. Geen licht, geen geluid, geen maalstroom in mijn hoofd. Het bed en ik. Niks hoeft, er is alleen maar het hier en nu.
adorable-kitten-in-a-little-hammock

De eekhoorn schrok midden in de nacht wakker. Had hij gedroomd? Hij herinnerde zich geen droom, maar hij was wel bang. Hij rilde, terwijl hij het toch niet koud had, en hij voelde koude zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd en in zijn hals.
Hij probeerde zich zo stil mogelijk te houden en te luisteren naar de geluiden van buiten. Misschien had er iemand geklopt of had er in de verte iemand gegild.
Maar hij hoorde niets. Hij ging weer liggen, maar kon niet meer in slaap komen. Talloze gedachten gingen er door hem heen. Hoe moet dit, en waarom is dat, en wat gebeurt er later? Het waren vragen waar hij geen antwoord op wist, vooral niet op de laatste vraag die maar door zijn hoofd bleef gaan: wat gebeurt er later?
Hij kon niets bedenken wat ook maar leek op een antwoord op die vraag. Wat is later? dacht hij. Hij had het er wel eens met de mier over gehad, maar die had zijn schouders opgehaald en gezegd dat hij nooit van later had gehoord en dat het dus wel niks zou zijn.
Maar voor de eekhoorn was dat niet voldoende. De ekster had hem eens verteld dat later het omgekeerde was van vroeger, maar wat was vroeger dan?
Het was een donkere nacht. De eekhoorn deed zijn raam open om de donkere lucht op te snuiven en hier en daar tussen de wolken misschien een ster te zien.
Ik ben alleen maar nu, dacht hij, voor het raam, in de nacht, tegenover de lucht. Misschien heeft de mier wel gelijk, dacht hij verder, en is later niets. Maar wat is het omgekeerde van niets: iets of niets? Bestond vroeger wel of niet? En waarom kon hij eigenlijk niet slapen, terwijl zo te denken iedereen sliep?
Hij zuchtte diep en blies met een zucht een blad van de beukeboom de lucht in. Hij hoorde het ritselende blad in de verte wegzweven
Ik ben alleen maar nu, dacht hij opnieuw. Ik ben nooit later geweest en ik zal nooit vroeger worden. En terwijl hij zijn gedachten, die altijd wijzer waren dan hijzelf, niet langer volgen kon, voelde hij zich weer tevreden worden. Hij ging terug naar bed, stapte onder zijn deken, zei: “Nu of nooit” en sliep op hetzelfde ogenblik in.
Toon Tellegen
eekhoorn

Read Full Post »

Stap de dag in

sidewalk-street-art3D street art

Nadat we elkaar jaren niet hadden gesproken was haar eerste vraag: ‘Hoe is het met de liefde?’
Ik kaatste de bal terug en hoorde dat ze al heel lang op zoek is, maar dat het niks wordt… Vlak na mijn scheiding was het mijn droom om de prins op het witte paard te ontmoeten. Maar ik moest eerst mijzelf ontmoeten. Leren om met mijzelf te leven. En eerlijk is eerlijk, ik vind mijzelf wel een leuke huisgenote:) En de prins? Hij is welkom. Maar kijk eens naar het plaatje, hoe moeilijk is het om een stap te zetten.
Ik stap de dag in met open oren en ogen:)

Read Full Post »

Kies bewust

comfortzone1
Steeds vaker doorbreek ik het patroon van ‘s avonds automatisch voor de tv blijven hangen en bij het naar bed gaan denken: was dit het nou?
Gisteravond maakte ik bewust de keus om te lachen om een avondvullende Youp. En ik wilde het wel, lachen, maar het bleef uit. Zijn grove taalgebruik, gevloek boorde elke lach de grond in. Ergernis en teleurstelling kwamen langs. Toch nog wachten op het volgende stukje, dat zou vast leuk zijn. Niet dus. En ineens kwam het besef dat ik keus had. Ik hoefde me niet te ergeren, ik kon mijn plannen bijstellen. Zo kwam er tijd en ruimte voor een mooi boek.

Read Full Post »

Koffie

Coffee Een groep oud-studenten van de universiteit bezocht hun oude professor. Het gesprek ging al gauw over stress in hun werk en leven. De professor bood zijn gasten koffie aan en ging naar de keuken. Hij kwam terug met een grote kan koffie en een blad vol verschillende kopjes. Van porselein, glas, plastic, kristal, rechttoe rechtaan en sommige heel duur en chic. Toen alle studenten een kop hadden ingeschonken zei de professor: Zien jullie? Alle mooie duur uitziende kopjes zijn in gebruik. Omdat jullie alleen het beste willen voor jullie zelf. Dat is de oorzaak van al jullie problemen en stress. Weet dat de kop zelf geen kwaliteit toevoegt aan de koffie. Het is alleen duurder en verbergt soms zelfs wat er in zit. Wat jullie echt wilden was koffie, niet het kopje. Maar jullie gingen bewust voor het mooiste kopje en keken daarna naar elkaars kopjes. Luister: Het leven is de koffie. Je baan, positie, geld, omstandigheid het kopje. Zij zijn de voorwerpen die het leven bevatten. Het kopje bepaalt niet de kwaliteit van je leven. Als we ons teveel concentreren op het kopje proeven we de koffie niet.

We hoeven het niet van onze omstandigheden laten afhangen hoe we ons voelen en gedragen.
We mogen genieten van de koffie.

Read Full Post »

Mijn eerste droom

dreams-and-reality 21.00 uur. Ik moest lachen en noemde haar Pippi Langkous, vanwege haar verschillende sokken.
4.30 uur. Klaarwakker in bed.
6.30 uur. In de haast om een vliegtuig te halen die op ons wachtte in de tuin van de achterburen zocht ik mijn sokken. Paniekerig een paar veel te grote van de grond geplukt. Met de bus naar een onbekend huis gereden om daar in de tuin te wachten, zodat we veel te laat naar het vliegtuig gingen. Er vloog ineens een prachtige zwerm platvissen door de lucht. J. stond op en zei: Kijk maar eens. Ze verfrommelde een boom en een zwerm vleermuizen vloog weg.
De wekker liep af.
Geheel verdwaasd stapte ik uit bed en maakte Pippi wakker…
De eerste keer dat ik wakker werd in het midden van een droom en me alles kon herinneren.
Benieuwd wat er verder op mijn pad komt vandaag.

Vandaag is de dag
hij komt maar één keer
morgen dan is het
vandaag al niet meer

niet zeuren, geniet
van het leven, het mag
maar doe het vandaag
want vandaag is de dag

– Toon Hermans –

Read Full Post »

Older Posts »