Feeds:
Posts
Comments

Controle of…

Praten, denken, hopen, wachten, bemoeien, hoede, zorg, kunnen, willen, beheersen, zorg, mijmeren……. oftewel: controle. Helpt het? Niet echt.  Een gevoel van controle is fijn, maar of dat reëel  is? Het komt zoals het komt.

Calvin-Illusion-of-Control

Advertisements

Wat nu?

Maandagochtend… zucht. Het geplande leuke weekend is voorbij. Er staat niets meer op de planning. ….wat nu…? Heel even bedrukt me dit. Maar wat me dit weekend het meest bijbleef is het gevoel: het is goed, wat ….IS!

Don’t say: What’s next? 
Let it be a surprise.
 
 A tree doesn’t wonder or plan where it should grow the next leaf or when to put out the next fruit. No, its entire life is just an unfolding.
 
 You be the tree of life that is just unfolding.
 
– Mooji –

Keus

plu

Go with the flow…… en ik zie mezelf onder één van de zwarte paraplu’s staan.
Ik laat me meevoeren met de stroom, meewaaien met de wind.  En voel me precies zoals het lijkt op deze foto. …. NU!
Het enige wat ik hoef te doen is mijn hand uit te steken naar de gekleurde paraplu en dat is precies wat ik nu ga doen.

Moment

Zomaar een moment langs het kanaal: Aan de overkant een ontmoeting tussen een groep mensen met hun honden. Langsfietsende kerkgangers. Een jogger. Een oudere man met hond die oversteekt. Iemand onderweg naar de winkel. Een eend die me strak aankijkt. Graffiti onder de brug.  En ik? Me heel erg bewust van dit ene moment. Yes! Ik leef!

20180114_093625

…doen

Oudejaarsmiddag. Het  onrustige gevoel werd steeds sterker. Ik werd naar buiten getrokken. Anderhalf uur op de fiets door regen,  wind en kou. “Is dit het nou?” zei het stemmetje. En het hamerde in mij: “NEE!”
Langzaam ebden de vuurwerkgeluiden weg, net als de onrust.

begin
I was waiting
 for something extraordinary to happen,
 but as the years wasted on
 nothing ever did
 unless I caused it.
–  Charles Bukowski –

Omdenken

‘Ik ga even een boodschap doen’, roep ik naar mijn dochter. ‘Als je daar zin in hebt…’, roept ze terug. ‘Nee, maar het moet’, hoor ik mezelf terugzeggen. Even later loop ik buiten, in de zon. Kom vrolijke mensen tegen, voor het eerst sinds dagen prachtig weer. Ik besef dat ik de knop moet (wil) omdraaien. Van het moet naar ik wil. Moeten heeft een negatieve lading. En als het toch moet kan ik het net zo goed graag willen toch?! Eenmaal thuis ben ik vrolijker en heb meer energie. Mission accomplished.

Ik-moet-zo-veel

Van chaos naar…

Verplicht de deur uit. Snel de mobiel pakken zodat ik geappt kan worden wanneer de kust weer veilig is. En dan….. niks. Geen mobiel. Nergens te vinden. Gestrest fiets ik een kant op. En vind die ene zonnestraal in de grijze en natte dag. Op een bankje in het park vliegen mijn gedachten van A naar Z en naar alle letters daartussenin.  Letten op de ademhaling? De drukte blijft. Dus focus ik me op de kleine dingen om mij heen. Maar daar fladder ik weer. Dan pak ik in een opwelling pen en papier en begin te tekenen. Alles wat ik zie vlak om mij heen. Een platgetrapt blaadje, de bank waar ik op zit, het gras, de bomen…. Mijn talent blijft uit, maar een grote glimlach tovert de zon terug die allang achter de wolken is verdwenen. RUST!                                                   Ineens wordt het koud. Mag ik naar huis???

birth-chaos-dancing-friedrich-nietzsche-favim-com-829039